วันอังคารที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

ฤดูกาลเก็บเกี่ยว

 1 ซามูเอล 6:13‭-‬14 THSV11 ส่วนชาวเมืองเบธเชเมชกำลังเกี่ยวข้าวสาลีอยู่ที่หุบเขา และเมื่อพวกเขาเงยหน้าขึ้นและเห็นหีบ พวกเขาก็ชื่นชมยินดีที่ได้เห็น เกวียนนั้นได้เข้ามาในนาของโยชูวาชาวเบธเชเมชและหยุดอยู่ที่นั่น มีหินใหญ่ก้อนหนึ่งอยู่ที่นั่น เขาจึงผ่าไม้เกวียน และเอาแม่โคเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวถวายแด่พระยาห์เวห์

1ซมอ. 6:6 ทำไม​พวก​ท่าน​ทำ​ใจ​ของ​พวก​ท่าน​ให้​แข็ง​กระ​ด้าง อย่าง​เช่น​ชาว​อียิปต์​และ​ฟา​โรห์​ได้​ทำ​ใจ​ของ​พวก​เขา​ให้​แข็ง​กระ​ด้าง? พระ​องค์​จึง​ทรง​ต่อ​สู้​พวก​เขา พวก​เขา​ต้อง​ปล่อย​ประ​ชา​ชน​ไป​ไม่​ใช่​หรือ? แล้ว​พวก​เขา​ก็​จาก​ไป

1ซมอ. 6:7 บัด​นี้​จง​ไป​เตรียม​เกวียน​ใหม่​เล่ม​หนึ่ง​มา​เทียม​เข้า​กับ​แม่​โค​คู่​หนึ่ง​ซึ่ง​ยัง​ไม่​เคย​เข้า​เทียม​แอก​เลย จง​เอา​แม่​โค​คู่​นี้​มา​เทียม​เกวียน​แล้ว​จง​นำ​ลูกๆ ของ​มัน​กลับ​ไป​บ้าน​เสีย​ให้​พ้น​จาก​แม่​โค​คู่​นี้

1ซมอ. 6:8 จง​นำ​หีบ​ของ​พระ​ยาห์​เวห์​มา​วาง​ไว้​บน​เกวียน และ​วาง​เครื่อง​ทอง​คำ​ซึ่ง​พวก​ท่าน​ส่ง​กลับ​ถวาย​พระ​องค์​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป​ไว้​ใน​กล่อง​ข้าง​หีบ แล้ว​ก็​ปล่อย​ให้​มัน​ไป

1ซมอ. 6:9 และ​คอย​ดู ถ้า​ไป​ตาม​ทาง​ถึง​เขต​แดน​ของ​มัน​เอง คือ​ขึ้น​ไป​ทาง​เมือง​เบธ​เช​เมช พระ​องค์​ก็​เป็น​ผู้​ทรง​ให้​เกิด​ความ​ทุกข์​ยาก​อย่าง​ใหญ่​หลวง​นี้​แก่​พวก​เรา ถ้า​ไม่​เป็น​เช่น​นั้น พวก​เรา​จะ​ได้​ทราบ​ว่า​ไม่​ใช่​พระ​หัตถ์​ของ​พระ​องค์​ที่​ทรง​เฆี่ยน​ตี​พวก​เรา เป็น​สิ่ง​ที่​บัง​เอิญ​เกิด​ขึ้น​แก่​พวก​เรา​เอง”

1ซมอ. 6:10 คน​เหล่า​นั้น​ก็​ทำ​ตาม นำ​เอา​แม่​โค​คู่​หนึ่ง​เทียม​เข้า​กับ​เกวียน แล้ว​ขัง​ลูกๆ ของ​มัน​ไว้​ที่​บ้าน

1ซมอ. 6:11 และ​พวก​เขา​ก็​วาง​หีบ​แห่ง​พระ​ยาห์​เวห์​ไว้​บน​เกวียน​พร้อม​กับ​กล่อง​หนู​ทอง​คำ​และ​รูป​ฝี​ของ​พวก​เขา

1ซมอ. 6:12 แม่​โค​ทั้ง​สอง​ก็​เดิน​ตรง​ไป​ตาม​ทาง​ที่​ไป​เมือง​เบธ​เช​เมช ไป​ตาม​ทาง​หลวง เดิน​พลาง​ร้อง​พลาง​ไม่​เลี้ยว​ขวา​หรือ​เลี้ยว​ซ้าย และ​บรรดา​เจ้า​นาย​ของ​พวก​ฟีลิส​เตีย​ก็​ตาม​มัน​ไป​จน​ถึง​เขต​แดน​เมือง​เบธ​เช​เมช (ยชว. 21:16 เมือง​อา​ยิน​พร้อม​ทุ่ง​หญ้า เมือง​ยุท​ธาห์​พร้อม​ทุ่ง​หญ้า เมือง​เบธ​เช​เมช​พร้อม​ทุ่ง​หญ้า รวม​เป็น 9 เมือง​จาก​สอง​เผ่า​นี้)

1ซมอ. 6:13 ส่วน​ชาว​เมือง​เบธ​เช​เมช​กำลัง​เกี่ยว​ข้าว​สา​ลี​อยู่​ที่​หุบ​เขา และ​เมื่อ​พวก​เขา​เงย​หน้า​ขึ้น​และ​เห็น​หีบ พวก​เขา​ก็​ชื่น​ชม​ยินดี​ที่​ได้​เห็น

1ซมอ. 6:14 เกวียน​นั้น​ได้​เข้า​มา​ใน​นา​ของ​โย​ชู​วา​ชาว​เบธ​เช​เมช​และ​หยุด​อยู่​ที่​นั่น มี​หิน​ใหญ่​ก้อน​หนึ่ง​อยู่​ที่​นั่น เขา​จึง​ผ่า​ไม้​เกวียน และ​เอา​แม่​โค​เป็น​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ถวาย​แด่​พระ​ยาห์​เวห์

1ซมอ. 6:15 และ​คน​เลวี​ก็​เชิญ​หีบ​พระ​ยาห์​เวห์​ลง พร้อม​กับ​กล่อง​ที่​มี​เครื่อง​ทอง​คำ​วาง​ไว้​บน​ก้อน​หิน​ใหญ่​นั้น และ​ชาว​เบธ​เช​เมช​ก็​ขึ้น​มา​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว และ​ถวาย​เครื่อง​สัตว​บูชา​แด่​พระ​ยาห์​เวห์​ใน​วัน​นั้น

1ซมอ. 6:16 และ​เมื่อ​เจ้า​นาย​ทั้ง​ห้า​ของ​พวก​ฟีลิส​เตีย​เห็น​แล้ว เขา​ก็​กลับ​ไป​เมือง​เอ​โครน​ใน​วัน​นั้น

1ซมอ. 6:17 ต่อ​ไป​นี้ เป็น​รูป​ฝี​ทอง​คำ​ซึ่ง​พวก​ฟีลิส​เตีย​ส่ง​กลับ​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป​แด่​พระ​ยาห์​เวห์ รูป​หนึ่ง​สำหรับ​เมือง​อัช​โดด เมือง​กาซา​รูป​หนึ่ง เมือง​อัช​เค​โลน​รูป​หนึ่ง เมือง​กัท​รูป​หนึ่ง เมือง​เอ​โครน​รูป​หนึ่ง

1ซมอ. 6:18 รูป​หนู​ทอง​คำ​ก็​เช่น​เดียว​กัน ตาม​จำนวน​เมือง​ทั้ง​หมด​ของ​ฟีลิส​เตีย​ที่​เป็น​เมือง​ของ​เจ้า​นาย​ทั้ง​ห้า คือ​เมือง​ที่​มี​ป้อม​ปรา​การ และ​หมู่​บ้าน​ที่​ไม่​มี​กำแพง​เมือง หิน​ก้อน​ใหญ่​ซึ่ง​เขา​วาง​หีบ​ของ​พระ​ยาห์​เวห์​ไว้​นั้น​ก็​ยัง​เป็น​พยาน​อยู่​จน​ทุก​วัน​นี้​ที่​ใน​ทุ่ง​นา​ของ​โย​ชู​วา​ชาว​เบธ​เช​เมช

1ซมอ. 6:19 พระ​องค์​ทรง​ประ​หาร​ชาว​เบธ​เช​เมช เพราะ​ว่า​พวก​เขา​มอง​ข้าง​ใน​หีบ​ของ​พระ​ยาห์​เวห์ พระ​องค์​ทรง​ประ​หาร​เสีย 70 คน​และ 50,000 คน ​และ​ประ​ชา​ชน​ก็​ไว้​ทุกข์ เพราะ​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​ประ​หาร​ประ​ชา​ชน​เสีย​เป็น​อัน​มาก (กดว. 4:15 “ใน​การ​เคลื่อน​ย้าย​ค่าย ให้​อาโรน​และ​บุตร​ชาย​คลุม​สถาน​นมัส​การ​และ​เครื่อง​ใช้​ทุก​อย่าง​ของ​สถาน​นมัส​การ​ให้​เสร็จ​ก่อน หลัง​จาก​นั้น​วงศ์​วาน​โค​ฮาท​จึง​เข้า​มา​หาม แต่​ไม่​ให้​พวก​เขา​แตะ​ต้อง​ของ​บริ​สุทธิ์​เพื่อ​จะ​ไม่​ต้อง​ตาย สิ่ง​เหล่า​นี้​เป็น​ของ​ใน​เต็นท์​นัด​พบ​ที่​วงศ์​วาน​ของ​โค​ฮาท​จะ​ต้อง​หาม กดว. 4:20 แต่​ห้าม​ตระ​กูล​โค​ฮาท​เข้า​ไป​มอง​ของ​บริ​สุทธิ์​แม้​แต่​แวบ​เดียว เพื่อ​ว่า​พวก​เขา​จะ​ไม่​ต้อง​ตาย)

1ซมอ. 6:20 แล้ว​ชาว​เบธ​เช​เมช​จึง​กล่าว​ว่า “ใคร​จะ​สา​มารถ​ยืน​อยู่​เฉพาะ​พระ​พักตร์​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ผู้​บริ​สุทธิ์​องค์​นี้​ได้? พระ​องค์​จะ​เสด็จ​จาก​เรา​ไป​หา​ใคร​ดี?”

1ซมอ. 6:21 ดัง​นั้น​เขา​จึง​ส่ง​พวก​ผู้​สื่อ​สาร​ไป​ยัง​ชาว​เมือง​คีริ​ยาท​เย​อา​ริม​กล่าว​ว่า “พวก​ฟีลิส​เตีย​ได้​คืน​หีบ​ของ​พระ​ยาห์​เวห์​มา​แล้ว ขอ​ลง​มา​เชิญ​หีบ​ขึ้น​ไปอยู่​กับ​พวก​ท่าน​เถิด”

สุภาษิต 3:9 THSV11 จงถวายพระเกียรติแด่พระยาห์เวห์ด้วยทรัพย์สินของเจ้า และด้วยผลแรกแห่งผลิตผลทุกอย่างของเจ้า (ยน. 15:8 ​พระ​บิดา​ของ​เรา​ทรง​ได้รับ​เกียรติ​เพราะ​เหตุ​นี้​คือ​เมื่อ​ท่าน​ทั้ง​หลาย​เกิดผล​มาก ท่าน​ก็​เป็น​สาวก​ของ​

เรา​ มธ. 3:8 เหตุ​ฉะนั้น​จง​พิสูจน์​การ​กลับ​ใจ​ของ​เจ้า​ด้วย​ผล​ที่​เกิดขึ้น​


ลก. 3:8 เหตุ​ฉะนั้น จง​พิสูจน์​การ​กลับ​ใจ​ของ​เจ้า​ด้วย​ผล​ที่​เกิดขึ้น อย่า​นึก​เหมา​เอา​ใน​ใจ​ว่า​ตัว​มี​อับราฮัม​เป็น​บิดา เพราะ​เรา​บอก​เจ้า​ทั้ง​หลาย​ว่า ​พระ​เจ้า​ทรง​ฤทธิ์​อาจจะ​ให้​บุตร​เกิด​ขึ้นกับ​อับราฮัม จาก​ก้อน​หิน​เหล่า​นี้​ได้​)


สุภาษิต 3:10 THSV11 แล้วยุ้งของเจ้าจะเต็มบริบูรณ์ และบ่อเก็บของเจ้าจะล้นด้วยเหล้าองุ่นหมักใหม่

สุภาษิต 3:11 THSV11 ลูกเอ๋ย อย่าดูหมิ่นพระดำรัสสอนของพระยาห์เวห์ และอย่าเบื่อหน่ายพระดำรัสเตือนของพระองค์

สุภาษิต 3:12 THSV11 เพราะพระยาห์เวห์ทรงตักเตือนผู้ที่พระองค์ทรงรัก ดังบิดาตักเตือนบุตรที่เขาโปรดปราน


 รักพระเจ้า

มาลาคี 3:10 THSV11 พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสว่า จงนำทศางค์เต็มขนาดมาไว้ในคลัง เพื่อว่าจะมีอาหารในนิเวศของเรา จงลองดูเราในเรื่องนี้ว่า เราจะเปิดหน้าต่างในฟ้าสวรรค์ให้เจ้า และเทพรอย่างล้นไหลมาให้เจ้าหรือไม่

มาลาคี 3:11 THSV11 เราจะขจัดพวกตั๊กแตนให้แก่เจ้า เพื่อว่ามันจะไม่ทำลายผลแห่งพื้นดินของเจ้า และผลองุ่นในสวนของเจ้าจะไม่ร่วง พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้แหละ

มาลาคี 3:12 THSV11 แล้วประชาชาติทั้งสิ้นจะเรียกเจ้าว่า ‘ผู้ที่ได้รับพระพร’ เพราะว่าแผ่นดินของเจ้าจะเป็นแผ่นดินที่น่าพึงใจ พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้แหละ


เลวีนิติ 26:2 THSV11 จงรักษาสะบาโตทั้งหลายของเรา และเคารพต่อสถานนมัสการของเรา เราคือยาห์เวห์

ลนต. 26:3 “​ถ้า​เจ้า​ทั้ง​หลาย​ดำ​เนิน​ตาม​กฎ​เกณฑ์​ของ​เรา รักษา​บัญ​ญัติ​ของ​เรา และ​ทำ​ตาม

เลวีนิติ 26:4 THSV11 เราจะประทานฝนตามฤดูแก่เจ้า แผ่นดินจะเกิดพืชผล ต้นไม้ในทุ่งจะบังเกิดผล

เลวีนิติ 26:5 THSV11 เวลานวดข้าวจะยาวนานถึงฤดูเก็บผลองุ่น ฤดูเก็บผลองุ่นจะยาวนานไปถึงฤดูหว่าน พวกเจ้าจะรับประทานอาหารอย่างอิ่มหนำ และอยู่ในแผ่นดินของเจ้าอย่างปลอดภัย


ปฐก. 45:6 เพราะ​มี​การ​กัน​ดาร​อาหาร​ใน​แผ่น​ดิน​สอง​ปี​แล้ว ยัง​อีก​ห้า​ปี​จะ​ไม่​มี​การ​ไถ​นา​หรือ​เก็บ​เกี่ยว​เลย


อพย. 23:16 และ​จง​ถือ​เทศ​กาล​เลี้ยง​ฉลอง​การ​เก็บ​เกี่ยว​พืช​ผล​แรก​ที่​เกิด​จาก​แรง​งาน​ของ​เจ้า ซึ่ง​เจ้า​ได้​หว่าน​พืช​ลง​ใน​นา เจ้า​จง​ถือ​เทศ​กาล​เลี้ยง​ฉลอง​การ​เก็บ​พืช​ผล​ปลาย​ปี เมื่อ​เจ้า​เก็บ​พืช​ผล​จาก​ทุ่ง​นา​อัน​เป็น​ผล​งาน​ของ​เจ้า


อพย. 34:22 จง​ถือ​เทศ​กาล​สัป​ดาห์​ด้วย​พืช​ผล​แรก​ของ​การ​เก็บ​เกี่ยว​ข้าว​สา​ลี และ​ถือ​เทศ​กาล​เก็บ​ผลิต​ผล​ใน​ปลาย​ปี


ลนต. 19:9 “เมื่อ​เจ้า​ทั้ง​หลาย​เก็บ​เกี่ยว​ผล​ผลิต​ใน​ไร่​นา ห้าม​เกี่ยว​เก็บ​ผล​ผลิต​ที่​ขอบ​ไร่​นา​จน​หมด เมื่อ​เกี่ยว​แล้ว​ก็​ห้าม​เก็บ​เมล็ด​ที่​ตก​หล่น


ลนต. 23:10 “​จง​กล่าว​แก่​คน​อิส​รา​เอล​ว่า เมื่อ​พวก​เจ้า​มา​ถึง​แผ่น​ดิน​ซึ่ง​เรา​ให้​เจ้า และ​เกี่ยว​พืช​ผล​ของ​แผ่น​ดิน​นั้น พวก​เจ้า​จง​เอา​พืช​ผล​ส่วน​หนึ่ง​ที่​เก็บ​เกี่ยว​ใน​รุ่น​แรก​นำ​ไป​ให้​ปุโร​หิต


ลนต. 23:22 “และ​เมื่อ​เจ้า​เก็บ​เกี่ยว​พืช​ผล​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​เจ้า ห้าม​เกี่ยว​ไป​ถึง​ขอบ​ไร่​นา​จน​หมด​เกลี้ยง และ​ห้าม​เก็บ​เมล็ด​ที่​เกี่ยว​ตก จง​ทิ้ง​ไว้​ให้​คน​ยาก​จน​และ​คน​ต่าง​ด้าว เรา​คือ​ยาห์​เวห์ พระ​เจ้า​ของ​เจ้า”


ลนต. 25:5 สิ่ง​ใด​ที่​งอก​ขึ้น​มา​เอง เจ้า​ห้าม​เก็บ​เกี่ยว องุ่น​อัน​เกิด​อยู่​ที่​เถา​ซึ่ง​เจ้า​ไม่​ได้​ตก​แต่ง​ก็​ห้าม​เก็บ ให้​เป็น​ปี​ที่​แผ่น​ดิน​หยุด​พัก​สงบ


ฉธบ. 26:2 ท่าน​จง​เอา​ผล​แรก​ของ​พื้น​ดิน​ทั้ง​หมด​ที่​ท่าน​เก็บ​เกี่ยว​มา​จาก​แผ่น​ดิน​ของ​ท่าน ซึ่ง​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​ท่าน​ประ​ทาน​แก่​ท่าน จง​นำ​ผล​นั้น​ใส่​กระ​จาด นำ​ไป​ยัง​ที่​ซึ่ง​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​ท่าน​ทรง​เลือก​ไว้​เพื่อ​ให้​พระ​นาม​ของ​พระ​องค์​ประ​ทับ​ที่​นั่น


วนฉ. 8:2 ท่าน​จึง​ตอบ​เขา​ทั้ง​หลาย​ว่า “สิ่ง​ที่​เรา​ทำ​มา​แล้ว​จะ​เปรียบ​เทียบ​กับ​สิ่ง​ที่​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ทำ​ได้​หรือ? ผล​องุ่น​ที่​ชาว​เอฟ​รา​อิม​เก็บ​เล็ม​ก็​ยัง​ดี​กว่า​ผล​องุ่น​ที่​อา​บี​เย​เซอร์​เก็บ​เกี่ยว​ไม่​ใช่​หรือ?


นรธ. 2:9 ให้​ดู​ทุ่ง​นา​ที่​พวก​เขา​กำลัง​เก็บ​เกี่ยว​กัน​อยู่ แล้ว​ก็​จง​ติด​ตาม​เขา​ไป ฉัน​ได้​สั่ง​พวก​หนุ่มๆ ไม่​ให้​แตะ​ต้อง​ตัว​เจ้า เมื่อ​เจ้า​กระ​หาย​น้ำ​ก็​ให้ไป​ที่​หม้อ​น้ำ ดื่ม​น้ำ​ซึ่ง​คน​หนุ่มๆ ตัก​ไว้”


สดด. 126:5 ผู้​ที่​หว่าน​ด้วย​น้ำ​ตา จะ​ได้​เก็บ​เกี่ยว​ด้วย​เสียง​โห่​ร้อง​ยินดี


สภษ. 22:8 ผู้​หว่าน​ความ​ชั่ว​จะ​เก็บ​เกี่ยว​สิ่ง​เลว​ร้าย และ​ไม้​เรียว​แห่ง​ความ​เกรี้ยว​กราด​ของ​เขา​จะ​สิ้น​ไป


ปญจ. 2:26 เพราะ​ว่า​พระ​เจ้า​ประ​ทาน​สติ​ปัญ​ญา ความ​รู้ และ​ความ​ยินดี​ให้​แก่​คน​ที่​พระ​องค์​พอ​พระ​ทัย แต่​ส่วน​คน​บาป​พระ​องค์​ประ​ทาน​ภาร​กิจ​ที่​ต้อง​เก็บ​เกี่ยว​และ​สะสม เพื่อ​ให้​แก่​ผู้​ที่​พระ​เจ้า​พอ​พระ​ทัย นี่​ก็​อนิจ​จัง​ด้วย​คือ กิน​ลม​กิน​แล้ง


อสย. 16:9 เพราะ​ฉะนั้น ข้าพ​เจ้า​จึง​ร้อง​ไห้​ด้วย​การ​ร้อง​ไห้​ของ​เมือง​ยา​เซอร์ เนื่อง​ด้วย​เถา​องุ่น​ของ​เมืองสิบ​มาห์ ข้าพ​เจ้า​จะ​ให้​ท่าน​ท่วม​ด้วย​น้ำ​ตา​ของ​ข้าพ​เจ้า​นะ เมืองเฮช​โบน และ​เมืองเอ​เล​อา​เลห์ เพราะ​เสียง​โห่​ร้อง​ใน​ผล​ไม้​หน้า​ร้อน​ของ​ท่าน และ​ใน​การ​เก็บ​เกี่ยว​ของ​ท่าน​ได้​สิ้น​สุด​ลง


อสย. 17:6 แต่​การ​เก็บ​เกี่ยว​ที่​เหลือ​อยู่​ใน​นั้น จะเป็น​เหมือน​การ​ตี​ต้น​มะ​กอก ที่​มี​เพียง​สอง​หรือ​สาม​ลูก ซึ่ง​เหลือ​อยู่​บน​ยอด​สูง​สุด หรือ​สี่​ถึง​ห้า​ลูก ซึ่ง​อยู่​ตาม​กิ่ง​ของ​ต้น​ไม้ พระ​ยาห์​เวห์ พระ​เจ้า​ของ​อิส​รา​เอล​ตรัส​ดัง​นี้​แหละ


อสย. 17:11 แม้​ว่า​เจ้า​ทำ​ให้​มัน​งอก​ใน​วัน​ที่​เจ้า​ปลูก​มัน และ​ทำ​ให้​มัน​ออก​ดอก​ใน​เช้า​ของ​วัน​ที่​เจ้า​หว่าน ถึง​กระ​นั้น​ผล​การ​เก็บ​เกี่ยว​ก็​จะ​หนี​ไป ใน​วัน​แห่ง​ความ​โศก​เศร้า​และ​ความ​เจ็บ​ปวด​ที่​รัก​ษา​ไม่​ได้


อสย. 62:9 แต่​พวก​เก็บเกี่ยว​มัน​จะ​ได้​กิน แล้ว​สรร​เสริญ​พระ​ยาห์​เวห์ และ​บรร​ดา​ผู้​รวบ​รวม​มัน​จะ​ได้​ดื่ม ใน​ลาน​แห่ง​สถาน​ศักดิ์​สิทธิ์​ของ​เรา”


ยรม. 5:24 พวก​เขา​ไม่​ได้​คิด​ใน​ใจ​ของ​ตน​ว่า ‘ให้​เรา​ยำ​เกรง​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​เรา ผู้​ประ​ทาน​ฝน​ตาม​ฤดู​ของ​มัน คือ​ฝน​ต้น​ฤดู​และ​ฝน​ปลาย​ฤดู และ​ทรง​รักษา กฎ​เกณฑ์​ของ​สัป​ดาห์​แห่ง​การ​เก็บ​เกี่ยว​ไว้​ให้​เรา’


ฮกก. 1:6 พวก​เจ้า​หว่าน​มาก แต่​เก็บ​เกี่ยว​น้อย พวก​เจ้า​รับ​ประ​ทาน แต่​ไม่​เคย​อิ่ม พวก​เจ้า​ดื่ม แต่​ก็​ไม่​หยุด​กระ​หาย พวก​เจ้า​นุ่ง​ห่ม แต่​ก็​ไม่​อบ​อุ่น คน​ที่​ได้​ค่า​จ้าง ก็​ได้​ค่า​จ้าง​มา​ใส่​ถุง​ที่​มี​รู​รั่ว


มธ. 9:38 เพราะ​ฉะนั้น​ท่าน​จง​อ้อน​วอน​พระ​องค์​ผู้​ทรง​เป็น​เจ้าของ​นา ให้​ทรง​ส่ง​คน​งาน​มา​เก็บ​เกี่ยว​พืช​ผล​ของ​พระ​องค์”


มก. 4:29 เมื่อ​สุก​แล้ว​เขา​ก็​เอา​เคียวไป​เก็บ​เกี่ยวทัน​ที เพราะ​ว่า​ถึง​ฤดู​เกี่ยว​แล้ว”


ลก. 10:2 พระ​องค์​ตรัส​กับ​เขา​ทั้งหลาย​ว่า “ข้าว​ที่​ต้อง​เกี่ยว​นั้น​มี​มาก แต่​คน​งาน​ยัง​น้อย​อยู่ เพราะ​ฉะนั้น​พวก​ท่าน​จง​อ้อน​วอน​พระ​องค์​ผู้​ทรง​เป็น​เจ้า​ของ​นา​ให้​ส่ง​คน​งาน​มา​เก็บ​เกี่ยว​พืช​ผล​ของ​พระ​องค์


รม. 1:13 พี่​น้อง​ทั้ง​หลาย ข้าพ​เจ้า​อยาก​ให้​ท่าน​ทราบ​ว่า ข้าพ​เจ้า​ได้​ตั้ง​ใจ​ไว้​หลาย​ครั้ง​แล้ว​ว่า​จะ​มา​หา​ท่าน เพื่อ​ข้าพ​เจ้า​จะ​ได้​เก็บ​เกี่ยวผล​ใน​หมู่​พวก​ท่าน​ด้วย เช่น​เดียว​กับ​ใน​หมู่​ชน​ชาติ​อื่นๆ (แต่​จน​บัด​นี้​ก็​ยัง​มี​เหตุ​ขัด​ข้อง​อยู่)


2คร. 9:6 นี่​แหละ​คน​ที่​หว่าน​เพียง​เล็ก​น้อย​ก็​จะ​เก็บ​เกี่ยว​ได้​เพียง​เล็ก​น้อย คน​ที่​หว่าน​มาก​ก็​จะ​เก็บ​เกี่ยว​ได้​มาก


2คร. 9:10 และ​พระ​องค์​ผู้​ประ​ทานเมล็ด​พืช​แก่​คน​ที่​หว่าน และ​อา​หาร​แก่​คน​ที่​กิน ก็​จะ​ประทาน​เมล็ด​พืช​แก่​พวก​ท่าน และ​จะ​ทรง​เพิ่ม​พูน​เมล็ด​พืช​ของ​ท่าน ทั้ง​จะ​ทรง​ให้​การ​เก็บ​เกี่ยว​แห่ง​ความ​ชอบ​ธรรม​ของ​ท่าน​เจริญ​ขึ้น


กท. 6:7 อย่า​หลง​เลย ท่าน​จะ​ล้อ​เล่น​กับ​พระ​เจ้า​ไม่​ได้ เพราะ​ว่า​ใคร​หว่าน​อะไร​ลง ก็​จะ​เก็บ​เกี่ยวสิ่ง​นั้น


กท. 6:8 คน​ที่​หว่าน​สิ่ง​ที่​ตอบ​สนอง​เนื้อ​หนัง​ของ​ตน ก็​จะ​เก็บ​เกี่ยว​ความ​เปื่อย​เน่า​จาก​เนื้อ​หนัง​นั้น แต่​คน​ที่​หว่าน​สิ่ง​ที่​ตอบ​สนอง​พระ​วิญ​ญาณ ก็​จะ​เก็บ​เกี่ยว​ชีวิต​นิรันดร์​จาก​พระ​วิญ​ญาณ​นั้น

กท. 6:9 อย่า​ให้​เรา​เมื่อย​ล้า​ใน​การ​ทำ​ดี เพราะ​ว่า​ถ้า​เรา​ไม่​ท้อ​ใจ​แล้ว เรา​ก็​​เก็บ​เกี่ยว​ใน​เวลา​อัน​สม​ควร


วว. 14:15 และ​มี​ทูต​สวรรค์​อีก​องค์​หนึ่ง​ออก​มา​จาก​พระ​วิหาร ร้อง​ทูล​พระ​องค์​ผู้​ประ​ทับ​อยู่​บน​เมฆ​นั้น​ด้วย​เสียง​ดัง​ว่า “จง​ใช้​เคียว​ของ​พระ​องค์​เก็บ​เกี่ยว​เถิด เพราะ​ถึง​เวลา​เกี่ยว​แล้ว เพราะ​ว่า​ผล​ที่​ต้อง​เก็บ​เกี่ยว​บน​แผ่น​ดิน​โลก​สุก​งอม​แล้ว”

วว. 14:16 และ​พระ​องค์​ผู้​ประ​ทับ​อยู่​บน​เมฆ ก็​ทรง​ตวัด​เคียว​ไป​บน​แผ่น​ดิน​โลก และ​แผ่น​ดิน​โลก​ก็​ถูก​เก็บ​เกี่ยว


ปฐก. 30:14 ใน​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว​สาลี รูเบน​ออก​ไป​ที่​นา​พบ​ต้น​ดูดา​อิม​จึง​เก็บ​ผล​มา​ให้​เลอาห์​มารดา​ของ​เขา รา​เชล​จึง​พูด​กับ​เลอาห์​ว่า “ขอ​ผล​ดู​ดา​อิม​ของ​ลูก​ชาย​พี่​ให้​ฉัน​บ้าง”


อพย. 34:21 “เจ้า​จงทำ​งาน​หก​วัน แต่​วัน​ที่​เจ็ด​จง​หยุด​พัก แม้​แต่​ใน​ฤดู​ไถ​นา​และ​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว​ก็​จง​หยุด​พัก

อพย. 34:22 จง​ถือ​เทศ​กาล​สัป​ดาห์​ด้วย​พืช​ผล​แรก​ของ​การ​เก็บ​เกี่ยว​ข้าว​สา​ลี และ​ถือ​เทศ​กาล​เก็บ​ผลิต​ผล​ใน​ปลาย​ปี


ฉธบ. 16:9 “ท่าน​จง​นับ​ให้​ครบ​เจ็ด​สัป​ดาห์ จง​ตั้ง​ต้น​นับ​เจ็ด​สัป​ดาห์​เริ่ม​ด้วย​วัน​แรก​ที่​ท่าน​ใช้​เคียว​เกี่ยว​ข้าว


ฉธบ. 23:25 เมื่อ​ท่าน​เข้า​ไป​ใน​นา​ของ​เพื่อน​บ้าน​ของ​ท่าน ท่าน​จะ​เอา​มือ​เด็ด​รวง​ข้าว​มา​ก็​ได้ แต่​ท่าน​จะ​ใช้​เคียว​เกี่ยว​ข้าว​ของ​เพื่อน​บ้าน​ของ​ท่าน​ไม่​ได้


ฉธบ. 24:19 “เมื่อ​ท่าน​เกี่ยว​ข้าว​ใน​นา​ของ​ท่าน และ​ลืม​ฟ่อน​ข้าว​ไว้​ใน​นา​ฟ่อน​หนึ่ง ห้าม​กลับ​ไป​เอา​มา ให้​เป็น​ของ​คน​ต่าง​ด้าว ลูก​กำพร้า และ​แม่​ม่าย เพื่อ​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​ท่าน​จะ​ทรง​อวย​พร​แก่​กิจ​การ​ทั้ง​สิ้น​แห่ง​มือ​ของ​ท่าน


ยชว. 3:15 แม่​น้ำ​จอร์​แดน​นั้น​ขึ้น​ท่วม​ฝั่ง​ทั้ง​สาย​ตลอด​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว เมื่อ​คน​หาม​หีบ​มา​ถึง​จอร์​แดน​และ​เท้า​ของ​ปุโร​หิต​ผู้​หาม​หีบ​จุ่ม​ลง​ที่​ริม​น้ำ​แล้ว


วนฉ. 15:1 เมื่อ​ล่วง​มา​หลาย​วัน​ก็​ถึง​ฤดูเกี่ยว​ข้าว​สาลี แซม​สัน​ก็​เอา​ลูก​แพะ​ตัว​หนึ่ง​ไป​เยี่ยม​ภรรยา​กล่าว​ว่า “ข้า​จะ​เข้า​ไป​หา​ภรรยา​ของ​ข้า​ใน​ห้อง” แต่​บิดา​นาง​ไม่​ยอม​ให้​เข้า​ไป


นรธ. 1:22 ดัง​นั้น​นา​โอ​มี​พร้อม​กับ​รูธ​บุตร​สะใภ้​ชาว​โม​อับ​ก็​กลับ​มา​จาก​ดิน​แดน​โม​อับ และ​เขา​ทั้ง​สอง​มา​ยัง​เมือง​เบธ​เล​เฮม​ใน​ต้น​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว​บาร์​เลย์


นรธ. 2:4 ใน​เวลา​นั้น​เอง โบ​อาส​มา​จาก​เบธ​เล​เฮม พูด​กับ​พวก​คน​เกี่ยว​ข้าว​ว่า “ขอ​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​อยู่​ด้วย​กับ​พวก​ท่าน​เถิด” พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ขอ​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​อวย​พร​ท่าน​เถิด”


นรธ. 2:5 โบ​อาส​จึง​ถาม​คน​ใช้​ผู้​คอย​ควบ​คุม​คน​เกี่ยว​ข้าว​นั้น​ว่า “หญิง​สาว​คน​นี้​เป็น​คน​ของ​ใคร?”

นรธ. 2:6 คน​ใช้​ซึ่ง​เป็น​ผู้​ควบ​คุม​คน​เกี่ยว​ข้าว​จึง​ตอบ​ว่า “เธอ​เป็น​หญิง​ชาว​โม​อับ กลับ​มา​จาก​ดิน​แดน​โม​อับ​พร้อม​กับ​นา​โอ​มี

นรธ. 2:7 นาง​พูด​ว่า ‘ขอ​ให้​ดิฉัน​เก็บ​และ​รวบ​รวม​ข้าว​ที่​ตกจาก​ฟ่อน​ข้าว​ตาม​หลัง​พวก​คน​เกี่ยว​ข้าว​เถอะ​ค่ะ’ นาง​ก็​มา​เก็บ​ข้าว​ตก​ตั้ง​แต่​เช้า​จน​ถึง​เวลา​นี้ เพิ่ง​ได้​พัก​หน่อย​ที่​บ้าน”


นรธ. 2:14 พอ​ถึง​เวลา​รับ​ประ​ทาน​อาหาร โบ​อาส​ก็​บอก​นาง​ว่า “มา​นี่​เถอะ มารับ​ประ​ทาน​ขนม​ปัง​บ้าง และ​เอา​ขนม​ปัง​มา​จิ้ม​น้ำ​ส้ม​เถิด” นาง​จึง​นั่ง​ลง​ข้างๆ พวก​คน​เกี่ยว​ข้าว โบ​อาส​ส่ง​ข้าว​คั่ว​ให้ และ​นาง​ก็​รับ​ประ​ทาน​จน​อิ่ม และ​ยัง​มี​เหลือ​บ้าง


นรธ. 2:21 รูธ​ชาว​โม​อับ​กล่าว​ว่า “นอก​จาก​นั้น​เขา​ยัง​พูด​กับ​ลูก​ว่า ‘เจ้าจง​ตาม​พวก​คน​งาน​ของ​ฉัน​ไป​ใกล้ๆ จน​กว่า​พวก​เขา​จะ​เกี่ยว​ข้าว​ของ​ฉัน​เสร็จ​ทั้งหมด’ ”


นรธ. 2:23 ดัง​นั้น​นาง​จึง​อยู่​ใกล้ๆ พวก​สาว​ใช้​ของ​โบ​อาส เพื่อ​เก็บ​ข้าว​ตก​จน​สิ้น​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว​บาร์​เลย์​และ​ข้าว​สาลี และ​นาง​อยู่​กับ​แม่​สามี


1ซมอ. 6:13 ส่วน​ชาว​เมือง​เบธ​เช​เมช​กำลัง​เกี่ยว​ข้าว​สา​ลี​อยู่​ที่​หุบ​เขา และ​เมื่อ​พวก​เขา​เงย​หน้า​ขึ้น​และ​เห็น​หีบ พวก​เขา​ก็​ชื่น​ชม​ยินดี​ที่​ได้​เห็น


1ซมอ. 8:12 แล้ว​พระ​องค์​จะ​ตั้ง​พวก​เขา​ให้​เป็น​นาย​พัน นาย​ห้า​สิบ​ของ​พระ​องค์ ให้​บาง​คน​ไถ​ที่​ดิน​ของ​พระ​องค์​และ​เกี่ยว​ข้าว​ของ​พระ​องค์ และ​ทำ​ศัส​ตรา​วุธ​และ​เครื่อง​ใช้​ของ​รถ​รบ


1ซมอ. 12:17 วัน​นี้​เป็น​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว​สา​ลี​ไม่​ใช่​หรือ? ข้าพ​เจ้า​จะ​ร้อง​ทูล​ต่อ​พระ​ยาห์​เวห์ ขอ​พระ​องค์​ทรง​ให้​มี​ฟ้า​ร้อง​และ​ฝน และ​พวก​ท่าน​จะ​ได้​รู้​และ​เห็น​ว่า​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​พวก​ท่าน ซึ่ง​พวก​ท่าน​ได้​ทำ​ใน​สาย​พระ​เนตร​ของ​พระ​ยาห์​เวห์​นั้น​มาก​มาย​เพียง​ใด ใน​การ​ที่​ได้​ทูล​ขอ​ให้​มี​กษัตริย์​สำหรับ​ตน”


2ซมอ. 21:9 พระ​องค์​ทรง​มอบ​คน​เหล่า​นี้​ไว้​ใน​มือ​ของ​คน​กิเบ​โอน พวก​เขา​จึง​แขวน​คอ​คน​เหล่านี้​ไว้​บน​ภูเขา​เฉพาะ​พระ​พักตร์​พระ​ยาห์​เวห์ และ​ทั้ง​เจ็ด​คน​ก็​ตาย​ไป​ด้วย​กัน พวก​เขา​ถูก​ฆ่า​ตาย​ใน​วัน​แรก​ของ​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว ใน​วัน​เริ่ม​ต้น​การ​เกี่ยว​ข้าว​บาร์​เลย์


2ซมอ. 23:13 ใน​พวก​ทหารเอก​สาม​สิบ​คน​นั้น มี 3 คน​ที่​ลง​มา​หา​ดาวิด​ที่​ถ้ำ​อดุล​ลัม​ใน​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว มี​พวก​ฟีลิส​เตีย​กอง​หนึ่ง​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ใน​หุบ​เขา​เร​ฟา​อิม


2พกษ. 4:18 เมื่อ​เด็ก​นั้น​โต​ขึ้น วัน​หนึ่ง​เขา​ออก​ไป​หา​บิดา​ของ​เขา​ใน​หมู่​คน​เกี่ยว​ข้าว


ปญจ. 11:4 ผู้​ใด​มัว​สัง​เกต​ลม​ก็​จะ​ไม่​หว่าน​พืช และ​ผู้​ใด​มัว​จ้อง​มอง​เมฆ​ก็​จะ​ไม่​เกี่ยว​ข้าว


อสย. 17:5 และ​จะ​เป็น​เหมือน​คน​เกี่ยวข้าว​ที่​รวบ​รวม​ต้น​ข้าว​ซึ่ง​ตั้ง​อยู่ แขน​ของ​เขา​จะ​เกี่ยว​รวง​ข้าว และ​จะ​เป็น​เหมือน​เมื่อ​คน​เก็บ​รวง​ข้าว ที่​หุบเขา​เร​ฟา​อิม


ยน. 4:35 พวก​ท่าน​บอก​ว่า​อีก​สี่​เดือน​จะ​ถึง​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ? ส่วน​เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า เงย​หน้า​ขึ้น​ดู​นา​เถิด ทุ่ง​นาเหลือง​อร่าม​และ​ถึง​เวลา​เกี่ยว​แล้ว


ยก. 5:4 นี่​แน่ะ ค่า​จ้าง​ของ​คน​เหล่า​นั้น​ที่​เกี่ยว​ข้าว​ใน​นา​ของ​พวก​ท่าน​ที่​ท่าน​ฉ้อ​โกง​ไว้​นั้น​ก็​ฟ้อง​ร้อง​ขึ้น และ​เสียง​ร้อง​ทุกข์​ของ​คน​งาน​เหล่า​นั้น​ที่​เกี่ยว​ข้าว​ก็​ดัง​ไป​ถึง​พระ​กรรณ​ของ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​จอม​ทัพ​แล้ว

วันพุธที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

หลานแห่งพระพร

 ปฐก. 26:34 เมื่อ​เอซาว​มี​อายุ 40 ปี เขา​รับ​ยูดิธ​บุตร​หญิง​ของ​เบ​เออ​รี​คน​ฮิตไทต์ และ​รับ​บา​เส​มัท​บุตร​หญิง​ของ​เอโลน​คน​ฮิต​ไทต์​เป็น​ภรรยา

ปฐก. 26:35 หญิง​เหล่า​นั้น​ทำ​ให้​ชีวิต​อิส​อัค​และ​นาง​เร​เบ​คาห์​ขม​ขื่น

ปฐก. 27:34 เมื่อ​เอซาว​ได้​ยิน​ถ้อย​คำ​ของ​บิดา​ก็​ร้อง​ตะโกน​เสียง​ดัง​ด้วย​ความ​ขม​ขื่น​ยิ่ง​นัก และ​พูด​กับ​บิดา​ว่า “พ่อ ขอ​อวย​พร​ลูก​ด้วย​เถิด”
**********
ปฐก. 27:30 พอ​อิสอัค​อวย​พร​ยาโคบ​เสร็จ และ​ยาโคบ​เพิ่ง​ออก​ไป​พ้น​หน้า​อิสอัค​บิดา เอซาว​พี่​ชาย​ก็​กลับ​จาก​การ​ล่า​เนื้อ
ปฐก. 27:31 เขา​ทำ​อาหาร​อร่อย​นำ​มา​ให้​บิดา เขา​พูด​กับ​บิดา​ว่า “ขอ​พ่อ​ลุก​ขึ้น​รับ​ประ​ทาน​เนื้อ​ที่​ลูก​ชาย​หา​มา เพื่อ​จะ​ได้​อวย​พร​ลูก”
ปฐก. 27:32 อิสอัค บิดา​พูด​กับ​เขา​ว่า “เจ้า​คือ​ใคร?” เขา​ตอบ​ว่า “ลูก​คือ​เอซาว ลูก​ชาย​หัวปี​ของ​พ่อ
ปฐก. 27:33 พอ​ได้​ฟัง​ดัง​นั้น อิสอัค​ก็​ตัว​สั่น​มาก​ยิ่ง​นัก พูด​ว่า “ใคร​เล่า​ที่​ไป​ล่า​เนื้อ แล้ว​นำ​มา​ให้​พ่อ? พ่อ​กิน​หมด​แล้ว​ก่อน​เจ้า​มา​ถึง และ​พ่อ​อวย​พร​เขา​แล้ว และ​เขา​จะ​ได้​รับ​พร​แน่​นอน”
ปฐก. 27:34 เมื่อ​เอซาว​ได้​ยิน​ถ้อย​คำ​ของ​บิดา​ก็​ร้อง​ตะโกน​เสียง​ดัง​ด้วย​ความ​ขม​ขื่น​ยิ่ง​นัก และ​พูด​กับ​บิดา​ว่า “พ่อ ขอ​อวย​พร​ลูก​ด้วย​เถิด”
ปฐก. 27:35 แต่​ท่าน​พูด​ว่า “น้อง​เจ้า​เข้า​มา​หลอก​พ่อ เอา​พร​ของ​เจ้า​ไป​เสีย​แล้ว”
ปฐก. 27:36 เอซาว​พูด​ว่า “เขา​มี​ชื่อ​ว่า​ยาโคบ​ก็​ถูก​ต้อง​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ? เพราะ​เขา​หลอก​ลูก​สอง​หน​เข้า​นี่​แล้ว เขา​เอา​สิทธิ​บุตร​หัวปี​ของ​ลูก​ไป และ​คราว​นี้​เขา​เอา​พร​ของ​ลูก​ไป​อีก​ด้วย” แล้ว​เขา​พูด​ว่า “พ่อ​ไม่​ได้​สงวน​พร​ไว้​ให้​ลูก​บ้าง​หรือ?”
ปฐก. 27:37 อิสอัค​ตอบ​เอซาว​ว่า “พ่อ​ตั้ง​ให้​เขา​เป็น​นาย​เหนือ​เจ้า และ​มอบ​บรรดา​พี่​น้อง​ของ​เขา​ทั้ง​หมด​ให้​เป็น​คน​ใช้​ของ​เขา ทั้ง​พืช​และ​เหล้า​องุ่น พ่อ​ก็​จัด​ให้​เขา ลูก​เอ๋ย พ่อ​จะ​ทำ​อะไร​ให้​เจ้า​ได้​อีก​เล่า?”
ปฐก. 27:38 เอซาว​พูด​กับ​บิดา​ว่า “พ่อ พ่อ​มี​พร​แต่​เพียง​พร​เดียว​เท่า​นั้น​หรือ? พ่อ ขอ​อวย​พร​ลูก ให้​พร​ลูก​ด้วย​เถิด​พ่อ” แล้ว​เอซาว​ก็​ตะเบ็ง​เสียง​ร้อง​ไห้
ปฐก. 27:39 อิสอัค​บิดา​ของ​เขา​จึง​ตอบ​ว่า “ที่​ดิน​ของ​เจ้า​จะ​อยู่​ห่าง​จาก​ความ​อุดม​สม​บูรณ์​ของ​แผ่น​ดิน และ​ห่าง​จาก​น้ำ​ค้าง​จาก​ฟ้า​เบื้อง​บน
ปฐก. 27:40 แต่​เจ้า​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​ด้วย​ดาบ และ​เจ้า​จะ​รับ​ใช้​น้อง​ชาย​ของ​เจ้า แต่​เมื่อ​เจ้า​ดิ้น​รน เจ้า​จะ​หัก​แอก​ของ​เขา​ออก​จาก​คอ​ของเจ้า”
*******
ปฐก. 27:12 พ่อ​ของ​ลูก​คง​จะ​คลำ​ตัว​ลูก และ​เห็น​ว่า​ลูก​หลอก​ลวง​ท่าน แล้ว​นำ​การ​สาป​แช่ง​มา​เหนือ​ลูก ไม่​ใช่​พร”
ปฐก. 27:35 แต่​ท่าน​พูด​ว่า “น้อง​เจ้า​เข้า​มา​หลอก​พ่อ เอา​พร​ของ​เจ้า​ไป​เสีย​แล้ว”
ปฐก. 27:36 เอซาว​พูด​ว่า “เขา​มี​ชื่อ​ว่า​ยาโคบ​ก็​ถูก​ต้อง​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ? เพราะ​เขา​หลอก​ลูก​สอง​หน​เข้า​นี่​แล้ว เขา​เอา​สิทธิ​บุตร​หัวปี​ของ​ลูก​ไป และ​คราว​นี้​เขา​เอา​พร​ของ​ลูก​ไป​อีก​ด้วย” แล้ว​เขา​พูด​ว่า “พ่อ​ไม่​ได้​สงวน​พร​ไว้​ให้​ลูก​บ้าง​หรือ?”

ปฐก. 31:7 บิดา​ของ​เจ้า​ยัง​บิดพลิ้ว​ต่อ​ฉัน และ​เปลี่ยน​ค่า​จ้าง​ของ​ฉัน​เสีย​สิบ​ครั้ง​แล้ว แต่​พระ​เจ้า​ไม่​ได้​ทรง​ให้​เขา​ทำ​ร้าย​ฉัน
**********
ปฐก. 27:1 เมื่อ​อิสอัค​ชรา​และ​ตา​มัว ท่าน​ก็​เรียก​เอซาว​บุตร​คน​โต​ของ​ท่าน​มา และ​กล่าว​แก่​เขา​ว่า “ลูก​เอ๋ย” เขา​ตอบ​ว่า “ลูก​อยู่​นี่
ปฐก. 27:2 ท่าน​ว่า “นี่​แน่ะ พ่อ​แก่​แล้ว พ่อ​ไม่​รู้​วัน​ตาย​ของ​พ่อ
ปฐก. 27:3 เจ้า​จง​เอา​อาวุธ​ของ​เจ้า คือ​แล่ง​ธนู​และ​คัน​ธนู​ออก​ไป​ที่​ท้อง​ทุ่ง หา​เนื้อ​มา​ให้พ่อ
ปฐก. 27:4 เตรียม​อาหาร​อร่อย​ให้​พ่อ อย่าง​ที่​พ่อชอบ​นั้น และ​นำ​มา​ให้​พ่อ​กิน เพื่อ​พ่อ​จะ​ได้​อวย​พร​แก่​เจ้าก่อน​พ่อ​ตาย”
ปฐก. 27:5 เมื่อ​อิสอัค​พูด​กับ​เอซาว​บุตร​ชาย​นั้น นาง​เร​เบ​คาห์​แอบ​ฟัง​อยู่ เมื่อ​เอซาว​ออก​ไป​ท้อง​ทุ่ง​เพื่อ​หา​เนื้อ​มา
ปฐก. 27:6 เร​เบ​คาห์​จึง​พูด​กับ​ยาโคบ​บุตร​ของ​นาง​ว่า “แม่​ได้​ยิน​พ่อ​ของ​เจ้า​พูด​กับ​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​เจ้า​ว่า
ปฐก. 27:7 ‘จง​นำ​เนื้อ​มา​ให้​พ่อ​และ​จัด​อาหาร​อร่อย​ให้​พ่อ​กิน และ​พ่อ​จะ​อวย​พร​เจ้า​เฉพาะ​พระ​พักตร์​พระ​ยาห์​เวห์​ก่อน​พ่อ​ตาย
ปฐก. 27:8 เพราะ​ฉะนั้น ลูก​เอ๋ย​จงเชื่อฟัง​ตาม​ที่​แม่​จะ​สั่ง​เจ้า
ปฐก. 27:9 ไป​ที่​ฝูง​แพะ​แกะ นำ​ลูก​แพะ​ดีๆ สอง​ตัว​มา​ให้​แม่ แม่​จะ​เอา​มัน​ปรุง​อาหาร​อร่อย​ให้​พ่อ​เจ้า อย่าง​ที่พ่อชอบ
ปฐก. 27:10 และ​เจ้า​เอง​ต้อง​นำ​ไป​ให้​พ่อ​เจ้า​รับ​ประ​ทาน​เพื่อ​ว่า​ท่าน​จะ​อวย​พรเจ้า​ก่อน​ท่าน​ตาย”
ปฐก. 27:11 ยาโคบพูด​กับ​เร​เบ​คาห์​มารดา​ของ​เขา​ว่า “ดู​สิ เอซาว​พี่​ของ​ลูก​เป็น​คน​มี​ขน​ดก และ​ลูก​เป็น​คน​เกลี้ยง​เกลา
ปฐก. 27:12 พ่อ​ของ​ลูก​คง​จะ​คลำ​ตัว​ลูก และ​เห็น​ว่า​ลูก​หลอก​ลวง​ท่าน แล้ว​นำ​การ​สาปแช่ง​มา​เหนือ​ลูก ไม่​ใช่​พร”
ปฐก. 27:13 มารดา​พูด​กับ​เขา​ว่า “ลูก​เอ๋ย ขอ​ให้​คำ​สาป​แช่ง​ของ​เจ้า​ตก​อยู่​กับ​แม่​เถิด เชื่อ​ฟัง​แม่​เท่า​นั้น ไป​นำ​มา​ให้​แม่​เถิด”
ปฐก. 27:14 เขา​จึง​ไป​นำ​มา​ให้​มารดา มารดา​ของ​เขา​ก็ทำ​อาหาร​อร่อย​อย่าง​ที่​บิดา​ของ​เขา​ชอบ​นั้น
ปฐก. 27:15 แล้ว​เร​เบ​คาห์​นำ​เสื้อ​อย่าง​ดี​ที่​สุด​ของ​เอซาว​บุตร​ชาย​คน​โต​ของ​นาง ซึ่ง​อยู่​กับ​นาง​ใน​เรือน​มาสวม​ให้​ยาโคบ​บุตร​คน​เล็ก​ของ​นาง
ปฐก. 27:16 เอา​หนัง​ลูก​แพะ​หุ้ม​มือ​และ​คอ​ที่​เกลี้ยง​เกลา​ของ​เขา
ปฐก. 27:17 แล้ว​นาง​ก็​มอบ​อาหาร​อร่อย​และ​ขนม​ปัง​ที่​นาง​ทำ​ให้​ยาโคบ​บุตร​ชาย​ของ​นาง​ถือ​ไป
ปฐก. 27:18 เขา​จึง​เข้า​ไป​หา​บิดา​และ​พูด​ว่า “พ่อ” และ​ท่าน​ว่า “พ่อ​อยู่​นี่ ลูก​เอ๋ย เจ้า​คือ​ใคร?”
ปฐก. 27:19 ยาโคบ​ตอบ​บิดา​ของ​เขา​ว่า “ลูก​เป็นเอซาว​บุตร​หัวปี​ของ​พ่อ ลูก​ทำ​ตาม​ที่​พ่อ​บอก​ลูก​แล้ว เชิญ​ลุก​ขึ้น​นั่ง​รับ​ประ​ทาน​เนื้อ​ที่​ลูก​หา​มา​เถิด เพื่อ​พ่อ​จะ​ได้​อวย​พร​แก่​ลูก”
ปฐก. 27:20 แต่​อิสอัค​พูด​กับ​บุตร​ชาย​ของ​ตน​ว่า “ลูก​เอ๋ย เจ้า​ทำ​อย่าง​ไร​จึง​พบ​มัน​เร็ว​นัก?” เขา​ตอบ​ว่า “เพราะ​ว่า​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​พ่อ​ทรง​นำ​มา​ให้​ลูก
ปฐก. 27:21 แล้ว​อิสอัค​จึง​พูด​กับ​ยาโคบ​ว่า “ลูก​เอ๋ย มา​ใกล้ๆ พ่อ​จะ​ได้​คลำ​ดู​เจ้า เพื่อ​จะ​ได้​รู้​ว่า​เจ้า​เป็น​เอซาว​ลูกชาย​ของ​พ่อ​แน่​หรือ​ไม่?”
ปฐก. 27:22 ยาโคบ​จึง​เข้า​ไป​ใกล้​อิสอัค​บิดา อิสอัค​คลำ​ตัว​เขา​แล้ว​พูด​ว่า “เสียง​ก็​เป็น​เสียง​ของ​ยาโคบ แต่มือ​เป็น​มือ​ของ​เอซาว
ปฐก. 27:23 ท่าน​ก็​จำ​เขา​ไม่​ได้ เพราะ​มือ​ของ​เขา​มี​ขน​ดก​เหมือน​มือ​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​เขา ท่าน​จึง​อวย​พร​แก่​เขา
ปฐก. 27:24 ท่าน​ถาม​ว่า “เจ้า​เป็น​เอซาว​ลูก​ชาย​ของ​พ่อ​จริง​หรือ?” เขา​ตอบ​ว่า “ใช่
ปฐก. 27:25 ท่าน​จึง​ว่า “นำ​อาหาร​มา​ให้​พ่อ พ่อ​จะ​ได้​กินเนื้อ​ที่​ลูก​ชาย​ของ​พ่อ​หา​มา แล้ว​อวย​พร​เจ้า” ยาโคบ​จึง​นำ​มัน​มา​ให้​ท่าน ท่าน​ก็​รับ​ประ​ทาน ยาโคบ​นำ​เหล้า​องุ่น​มา​ให้​ท่าน​และ​ท่าน​ก็​ดื่ม
ปฐก. 27:26 แล้ว​อิสอัค​บิดา​ของ​เขา​จึง​พูด​กับ​เขา​ว่า “ลูก​เอ๋ย​เข้า​มา​ใกล้​และ​จูบ​พ่อ
ปฐก. 27:27 เขา​จึง​เข้า​มา​ใกล้​และ​จูบ​ท่าน และ​ท่าน​ก็​ดมกลิ่น​ที่​เสื้อ​ของ​เขา และ​อวย​พร​เขา​ว่า “ดู​ซิ กลิ่น​ลูก​ชาย​ข้า เหมือน​กลิ่น​ท้อง​ทุ่ง​ซึ่ง​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​อวย​พร
ปฐก. 27:28 ขอ​พระ​เจ้า​ประ​ทาน​น้ำ​ค้าง​จาก​ฟ้า​แก่เจ้า และ​ประ​ทาน​ความ​อุดม​สม​บูรณ์​ของ​แผ่น​ดิน ทั้ง​ข้าว​และ​เหล้า​องุ่น​ใหม่​มาก​มาย​แก่เจ้า
ปฐก. 27:29 ขอ​ให้​ชน​ชาติ​ทั้ง​หลาย​รับ​ใช้​เจ้า ขอ​ให้​ประ​ชา​ชาติ​โน้ม​ลง​คำนับ​เจ้า ขอ​ให้​เป็น​เจ้า​นาย​เหนือ​พี่​น้อง และ​บุตร​ชาย​มารดา​ของ​เจ้า​โน้ม​ลง​คำนับ​เจ้า ใคร​แช่ง​สาป​เจ้า​ก็​ขอ​ให้​ผู้​นั้น​ถูก​สาป​ และ​ใคร​อวย​พร​เจ้า​ก็​ขอ​ให้​ผู้​นั้น​รับพร”
.
*************
ปฐก. 29:17 เลอาห์​นั้น​ตา​เศร้า แต่​ราเชล​นั้น​รูป​ร่าง​สวย​และ​งาม​น่า​ดู
ปฐก. 29:18 ยา​โคบ​ก็​รัก​ราเชล เขา​บอก​ลาบันว่า “ฉัน​จะ​รับ​ใช้​ท่าน​เจ็ด​ปี เพื่อ​ได้​ราเชล​ลูก​สาว​คน​เล็ก​ของ​ท่าน”
ปฐก. 29:19 ลาบัน​จึง​ว่า “ให้​เรา​ยก​บุตรี​ให้​เจ้า​นั้น​ดี​กว่า​จะ​ยก​ให้​ชาย​อื่น จง​อยู่​กับ​เรา​เถิด”
ปฐก. 29:20 ยา​โคบ​ก็​รับ​ใช้​อยู่​เจ็ด​ปี​เพื่อ​ได้​ราเชล เห็น​เป็น​เหมือน​น้อย​วัน​เพราะ​เขา​รัก​เธอ
ปฐก. 29:21 ยา​โคบ​บอก​ลุง​ว่า “เวลา​ที่​กำ​หนด​ไว้​ก็​ครบ​แล้ว ขอ​ให้​ภรรยา​ฉัน​เถอะ ฉัน​จะ​ได้​เข้า​ไป​หา​เธอ”
ปฐก. 29:22 ลาบัน​จึง​เชิญ​ชาว​บ้าน​มา​พร้อม​กัน แล้ว​จัด​งาน​เลี้ยง
ปฐก. 29:23 เมื่อ​เวลา​ค่ำ​ลาบัน​ก็​พา​เลอาห์​บุตรี​มา​มอบ​ให้​แก่​ยาโคบ และ​ยาโคบ​ก็​เข้า​ไป​หา​เธอ
ปฐก. 29:24 (ลาบัน​ยก​ศิล​ปาห์​สาว​ใช้​ของ​เขา​ให้​เป็น​สาว​ใช้​ของ​เลอาห์)
ปฐก. 29:25 พอ​รุ่ง​ขึ้น​ยา​โคบ​ก็​เห็น​ว่า​เป็น​เลอาห์ จึง​กล่าว​แก่​ลาบันว่า “ทำไม​ลุง​ทำ​กับ​ฉัน​เช่น​นี้? ฉัน​รับ​ใช้​ลุง​เพื่อ​ได้​ราเชล​ไม่​ใช่​หรือ? ทำไม​ลุง​จึง​ล่อ​ลวง​ฉัน​เล่า?”
ปฐก. 29:26 ลาบัน​จึง​ตอบ​ว่า “ใน​ถิ่น​ของ​เรา​ไม่​มี​ธรรม​เนียม​ที่​จะ​ยก​น้อง​สาว​ให้​ก่อน​พี่​หัวปี
ปฐก. 29:27 ขอ​ให้​ครบ​เจ็ด​วัน​ของ​หญิง​นี้​ก่อน แล้ว​เรา​จะ​ยก​คน​นั้น​ให้​ด้วย เพื่อ​ตอบ​แทน​ที่​เจ้า​จะ​รับ​ใช้​ลุง​อีก​เจ็ด​ปี”
ปฐก. 29:28 ยาโคบ​ก็​ยอม​และ​รอ​จน​ครบ​เจ็ด​วัน​ของ​นาง แล้ว​ลาบัน​ก็​ยก​ราเชล​บุตรี​ให้​เป็น​ภรรยา
ปฐก. 29:29 (ลาบัน​ยก​บิลฮาห์​สาว​ใช้​ของ​เขา​ให้​เป็น​สาว​ใช้​ของ​ราเชล)
ปฐก. 29:30 ยาโคบ​ก็​เข้า​ไป​หา​ราเชล​ด้วย เขา​รัก​ราเชล​มาก​กว่า​เลอาห์ เขา​จึง​รับ​ใช้​ลาบัน​ต่อ​ไป​อีก​เจ็ดปี
ปฐก. 29:31 พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​เห็น​ว่า​ยา​โคบ​ไม่​รัก​เลอาห์ จึง​ทรง​ให้​เลอาห์​ตั้ง​ครรภ์ แต่​ราเชล​นั้น​เป็น​หมัน
**********
วว. 21:12 นคร​นั้น​มี​กำ​แพง​สูง​ใหญ่ มี​ประตู​สิบ​สอง​ประตู และ​ที่​ประตู​มี​ทูต​สวรรค์​สิบ​สอง​องค์ บน​ประตู​มี​ชื่อ​เผ่า​ของ​อิส​รา​เอล​สิบ​สอง​เผ่า​จารึก​ไว้

วว. 21:1 และ​ข้าพ​เจ้า​เห็น​ฟ้า​สวรรค์​ใหม่​และ​แผ่น​ดิน​โลก​ใหม่ เพราะ​ว่า​ฟ้า​สวรรค์​เดิม​และ​แผ่น​ดิน​โลก​เดิม​นั้น​หาย​ไป​แล้ว และ​ทะเล​ก็​ไม่​มี​อีก​ต่อ​ไป
วว. 21:2 และ​ข้าพ​เจ้า​ได้​เห็น​นคร​บริ​สุทธิ์ คือ​นคร​เย​รู​ซา​เล็ม​ใหม่​ลอย​ลง​มา​จาก​สวรรค์​และ​จาก​พระ​เจ้า นคร​นี้​เตรียม​พร้อม​เหมือน​อย่าง​เจ้า​สาว​ที่​แต่ง​ตัว​ไว้​สำ​หรับ​สามี
วว. 21:3 ข้าพ​เจ้า​ได้​ยิน​เสียง​ดัง​จาก​พระ​ที่​นั่ง​ว่า “นี่​แน่ะ ที่​ประ​ทับ​ของ​พระ​เจ้า​อยู่​กับ​มนุษย์​แล้ว และ​พระ​องค์​จะ​ประ​ทับ​กับ​เขา​ทั้ง​หลาย พวก​เขา​จะ​เป็น​ชน​ชาติ​ของ​พระ​องค์ พระ​เจ้า​เอง​จะ​สถิต​กับ​เขา และ​จะ​ทรง​เป็น​พระ​เจ้า​ของ​เขา
วว. 21:4 พระ​เจ้า​จะ​ทรง​เช็ด​น้ำ​ตา​ทุกๆ หยด​จาก​ตา​ของ​เขา​ทั้ง​หลาย และ​ความ​ตาย​จะ​ไม่​มี​อีก​ต่อ​ไป ความ​โศก​เศร้า การ​ร้อง​ไห้ และ​การ​เจ็บ​ปวด​จะ​ไม่​มี​อีก​ต่อ​ไป เพราะ​ยุค​เดิม​นั้น​ผ่าน​ไป​แล้ว”
วว. 21:5 แล้ว​พระ​องค์​ผู้​ประ​ทับ​บน​พระ​ที่​นั่ง​ตรัส​ว่า “นี่​แน่ะ เรา​สร้าง​ทุก​สิ่ง​ขึ้น​ใหม่” และ​ตรัส​อีก​ว่า “จง​เขียน​ลง​ไป​เถิด เพราะ​ว่า​คำ​เหล่า​นี้​เป็น​คำ​ที่​เชื่อ​ถือ​ได้​และ​สัตย์​จริง”
วว. 21:6 แล้ว​พระ​องค์​ตรัส​กับ​ข้าพ​เจ้า​ว่า “สำ​เร็จ​แล้ว เรา​เป็น​อัล​ฟา​และ​โอ​เม​กา เป็น​ปฐม​และ​อวสาน ใคร​ที่​กระ​หาย เรา​จะ​ให้​เขา​ดื่ม​จาก​บ่อ​น้ำพุ​แห่ง​ชีวิต​โดย​ไม่​ต้อง​เสีย​อะไร​เลย
วว. 21:7 คน​ที่​ชนะ​จะ​ได้​รับ​สิ่ง​เหล่า​นี้​เป็น​มร​ดก และ​เรา​จะ​เป็น​พระ​เจ้า​ของ​เขา และ​เขา​จะ​เป็น​บุตร​ของ​เรา
วว. 21:8 แต่​พวก​ที่​ขี้​ขลาด พวก​ที่​ไม่​เชื่อ พวก​ที่​ประ​พฤติ​อย่าง​น่า​สะอิด​สะเอียน พวก​ฆาต​กร พวก​ล่วง​ประ​เวณี พวก​ใช้​เวท​มนตร์ พวก​บูชา​รูป​เคารพ และ​ทุก​คน​ที่​โก​หก​นั้น มร​ดก​ของ​พวก​เขา​อยู่​ใน​บึง​ที่​ไฟ​และ​กำ​มะ​ถัน​กำ​ลัง​ลุก​ไหม้​อยู่ ซึ่ง​เป็น​ความ​ตาย​ครั้ง​ที่​สอง”
วว. 21:9 แล้ว​ทูต​สวรรค์​องค์​หนึ่ง​ใน​เจ็ด​องค์​ที่​ถือ​ชาม​เจ็ด​ใบ​เต็ม​ด้วย​ภัย​พิบัติ​สุด​ท้าย​เจ็ด​อย่าง​นั้น มา​และ​พูด​กับ​ข้าพ​เจ้า​ว่า “มา​นี่​ซี เรา​จะ​ให้​ท่าน​ดู​เจ้า​สาว​ที่​เป็น​มเห​สี​ของ​พระ​เมษ​โป​ดก”
วว. 21:10 แล้ว​ท่าน​นำ​ข้าพ​เจ้า​โดย​พระ​วิญ​ญาณ​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​สูง​ใหญ่ และ​สำ​แดง​ให้​ข้าพ​เจ้า​เห็น​นคร​บริ​สุทธิ์​คือ​เย​รู​ซา​เล็ม ซึ่ง​ลอย​ลง​มา​จาก​สวรรค์​และ​จาก​พระ​เจ้า
วว. 21:11 นคร​นั้น​เต็ม​ไป​ด้วย​พระ​สิริ​ของ​พระ​เจ้า ใส​สว่าง​เหมือน​อย่าง​อัญ​มณี เหมือน​อย่าง​แจสเพอร์​ที่​ใส​ดัง​แก้ว​ผลึก
วว. 21:12 นคร​นั้น​มี​กำ​แพง​สูง​ใหญ่ มี​ประตู​สิบ​สอง​ประตู และ​ที่​ประตู​มี​ทูต​สวรรค์​สิบ​สอง​องค์ บน​ประตู​มี​ชื่อ​เผ่า​ของ​อิส​รา​เอล​สิบ​สอง​เผ่า​จารึก​ไว้
วว. 21:13 ทาง​ด้าน​ตะวัน​ออก​มี​สาม​ประตู ทาง​ด้าน​เหนือ​มี​สาม​ประตู ทาง​ด้าน​ใต้​มี​สาม​ประตู​และ​ทาง​ด้าน​ตะวัน​ตก​มี​สาม​ประตู
วว. 21:14 กำแพง​ของ​นคร​นั้น​มี​ฐาน​ศิลา​สิบ​สอง​ฐาน และ​บน​ฐาน​เหล่า​นั้น​มี​ชื่อ​อัคร​ทูต​สิบ​สอง​คน​ของ​พระ​เมษ​โป​ดก
วว. 21:15 ทูต​สวรรค์​องค์​ที่​พูด​กับ​ข้าพ​เจ้า​นั้น​มี​ไม้​วัด​ที่​ทำ​ด้วย​ทอง​คำ​เพื่อ​จะ​วัด​ตัว​นคร ประตู​และ​กำ​แพง​ของ​นคร​นั้น
วว. 21:16 นคร​นั้น​เป็น​สี่​เหลี่ยม​จัตุรัส​กว้าง​ยาว​เท่า​กัน และ​ท่าน​วัด​นคร​นั้น​ด้วย​ไม้​วัด​ได้ 12,000 สทาดิ​โอน ความ​ยาว ความ​กว้าง​และ​ความ​สูง​เท่า​กัน
วว. 21:17 ท่าน​วัด​กำ​แพง​นคร​นั้น​ได้ 144 ศอก ตาม​มาตรา​วัด​ของ​มนุษย์ที่​ทูต​สวรรค์​ก็​ใช้
วว. 21:18 กำ​แพง​นคร​นั้น​สร้างขึ้น​ด้วย​แจสเพอร์ และ​นคร​นั้น​สร้าง​ด้วย​ทอง​คำ​เนื้อ​บริ​สุทธิ์​เหมือน​แก้ว​ที่​ใส​สะอาด
วว. 21:19 ฐาน​ศิลา​ต่างๆ ของ​กำ​แพง​นคร​นั้น​ประ​ดับ​ด้วย​อัญ​มณี​ทุก​ชนิด ฐาน​ที่​หนึ่ง​เป็น​แจส​เพอร์ ที่​สอง​ไพ​ลิน ที่​สาม​เป็น​โม​รา ที่​สี่​เป็น​มร​กต
วว. 21:20 ที่​ห้า​โอ​นิกซ์ ที่​หก​คาร์​เน​เลียน ที่​เจ็ด​เพอ​ริ​โด ที่​แปด​เบ​ริล ที่​เก้า​โท​แพซ ที่​สิบ​คริ​โซ​เพรส ที่​สิบ​เอ็ด​เพ​ทาย ที่​สิบ​สอง​แอ​เม​ทิสต์
วว. 21:21 ประตู​ทั้ง​สิบ​สอง​ประตู​นั้น​ทำ​ด้วย​ไข่มุก​สิบ​สอง​เม็ด ประตู​ละ​เม็ด และถนน​ใน​นคร​นั้น​เป็น​ทอง​คำ​เนื้อ​บริ​สุทธิ์​เหมือน​อย่าง​แก้ว​โปร่ง​ใส
วว. 21:22 ข้าพ​เจ้า​ไม่​เห็น​มี​พระ​วิหาร​ใน​นคร​นั้น เพราะ​ว่า​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​เป็น​พระ​เจ้า​ทรง​ฤท​ธา​นุ​ภาพ​สูง​สุด และ​พระ​เมษ​โป​ดก​เป็น​พระ​วิหาร​ใน​นคร​นั้น
วว. 21:23 นคร​นั้น​ไม่​จำ​เป็น​ต้อง​มี​แสง​จาก​ดวง​อา​ทิตย์​หรือ​ดวง​จันทร์ เพราะ​ว่า​พระ​สิริ​ของ​พระ​เจ้า​เป็น​แสง​สว่าง​ของ​นคร​นั้น และ​พระ​เมษ​โป​ดก​ทรง​เป็น​ประ​ทีป​ของ​นคร​นั้น
วว. 21:24 ประ​ชา​ชาติ​ต่างๆ จะ​เดิน​โดย​อา​ศัย​แสง​สว่าง​ของ​นคร​นั้น และ​กษัตริย์​ทั้ง​หลาย​ใน​แผ่น​ดิน​โลก​จะ​นำ​ศักดิ์​ศรี​ของ​ตน​เข้า​มา​ใน​นคร​นั้น
วว. 21:25 ประตู​ต่างๆ ของ​นคร​จะ​ไม่​ปิด​ใน​เวลา​กลาง​วัน และ​จะ​ไม่​มี​เวลา​กลาง​คืน​ใน​นั้น
วว. 21:26 คน​ทั้ง​หลาย​จะ​นำ​ศักดิ์​ศรี​และ​เกียรติ​ของ​ประ​ชา​ชาติ​ต่างๆ เข้า​มา
วว. 21:27 และ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​มล​ทิน หรือ​คน​ใด​ที่​ประ​พฤติ​อย่าง​น่า​สะอิด​สะเอียน หรือ​ประ​พฤติ​การ​หลอก​ลวง​จะ​เข้า​ไป​ใน​นคร​นั้น​ได้ นอก​จาก​พวก​ที่​มี​ชื่อ​จด​ไว้​ใน​หนัง​สือ​ชีวิต​ของ​พระ​เมษ​โป​ดก​เท่า​นั้น