วันศุกร์ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565
วันพุธที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565
โยบมี ปรองดองกับพระเจ้า
โยบ 22:1 แล้วเอลีฟัสชาวเทมานตอบว่า
โยบ 22:2 “มนุษย์จะเป็นประโยชน์อะไรแก่พระเจ้าได้เล่า? คนฉลาดจะเป็นประโยชน์อะไรแก่พระองค์ได้เล่า?
โยบ 22:3 ถ้าท่านเป็นคนชอบธรรม จะเป็นที่พอพระทัยอะไรแก่องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์เล่า? หรือถ้าท่านเป็นคนดีพร้อม จะเป็นประโยชน์อะไรแก่พระองค์เล่า?
โยบ 22:4 เป็นเพราะท่านยำเกรงพระองค์ พระองค์จึงทรงกล่าวโทษท่าน และเป็นความกับท่านหรือ?
โยบ 22:5 ความชั่วของท่านก็ใหญ่โตมิใช่หรือ? ความผิดของท่านไม่มีที่สิ้นสุด
โยบ 22:6 เพราะท่านยึดของประกันจากพี่น้องโดยไม่ถูกต้อง และริบเสื้อผ้าของคนที่เปลือยกาย
โยบ 22:7 ท่านมิได้ให้น้ำคนอิดโรยดื่ม และท่านหน่วงเหนี่ยวมิให้อาหารแก่คนหิว
โยบ 22:8 คนมีอิทธิพลได้ที่ดินเป็นกรรมสิทธิ์ และคนมีอภิสิทธิ์ได้เข้าอาศัย
โยบ 22:9 ท่านไล่แม่ม่ายออกไปมือเปล่า และหักแขนของลูกกำพร้า
โยบ 22:10 เพราะฉะนั้นกับดักอยู่รอบท่าน และความกลัวอย่างฉับพลันก็ท่วมทับท่าน
โยบ 22:11 มีความมืดทึบจนท่านไม่เห็นอะไร และน้ำที่ท่วมก็คลุมท่านมิด
โยบ 22:12 “พระเจ้ามิได้สถิต ณ ที่สูงในฟ้าสวรรค์หรือ? จงดูดาวที่สูงที่สุดเถิด มันช่างสูงจริงๆ
โยบ 22:13 เพราะฉะนั้นท่านว่า ‘พระเจ้าทรงรู้อะไร? พระองค์จะทรงพิพากษาผ่านความมืดทึบได้หรือ?
โยบ 22:14 เมฆทึบคลุมพระองค์ไว้ พระองค์ทรงมองอะไรไม่เห็น และพระองค์ทรงดำเนินอยู่บนพื้นฟ้า’
โยบ 22:15 ท่านจะเดินทางเก่า ซึ่งคนชั่วเคยดำเนินนั้นหรือ?
โยบ 22:16 พวกเขาถูกฉวยเอาไปก่อนเวลากำหนด รากฐานของเขาถูกกวาดล้างไปในสายน้ำ
โยบ 22:17 พวกเขาทูลพระเจ้าว่า ‘ขอไปเสียจากเรา’ และ ‘องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์จะทำอะไรแก่เราได้?’
โยบ 22:18 แต่พระองค์ทรงให้เรือนของเขาเต็มด้วยของดี แต่คำปรึกษาของคนอธรรมอยู่ห่างไกลจากข้า
โยบ 22:19 คนชอบธรรมเห็นและยินดี คนไร้ผิดหัวเราะเยาะ
โยบ 22:20 กล่าวว่า ‘ปฏิปักษ์ของเราถูกทำลายแน่ทีเดียว อะไรที่เขามีเหลือ ไฟก็เผาเสีย’
โยบ 22:21 “จงปรองดองกับพระเจ้าและอยู่อย่างสันติ แล้วสิ่งดีจะมาถึงท่าน
โยบ 22:22 ขอจงรับคำสั่งสอนจากพระโอษฐ์ของพระองค์ และเก็บพระวจนะของพระองค์ไว้ในใจของท่าน
โยบ 22:23 ถ้าท่านกลับมาหาองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ ท่านจะได้รับการซ่อมแซม ถ้าท่านทิ้งความอธรรมให้ไกลจากเต็นท์ของท่าน
โยบ 22:24 ถ้าท่านถือว่าแร่ทองคำเป็นเหมือนผงคลีดิน และทองคำเมืองโอฟีร์เหมือนหินในลำห้วย
โยบ 22:25 และถ้าองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์เป็นทองคำของท่าน และเป็นเงินที่ประเสริฐของท่าน
โยบ 22:26 แล้วท่านจะปีติยินดีในองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ และเงยหน้าของท่านหาพระเจ้า
โยบ 22:27 ท่านจะอธิษฐานต่อพระองค์ และพระองค์จะทรงฟังท่าน และท่านจะแก้บนของท่าน
โยบ 22:28 ท่านตัดสินใจจะทำสิ่งใด สิ่งนั้นจะสำเร็จสมประสงค์ และจะมีแสงสว่างส่องทางให้ท่าน
โยบ 22:29 เพราะพระเจ้าทรงกดผู้เย่อหยิ่งลงต่ำ แต่พระองค์ทรงช่วยคนถ่อมใจให้รอด
โยบ 22:30 พระองค์จะทรงช่วยกู้ผู้ไร้ความผิด เออ ท่านจะได้รับการช่วยกู้โดยความสะอาดแห่งมือของท่าน
ความสุข
โยบ 22:21 “จงปรองดองกับพระเจ้าและอยู่อย่างสันติ แล้วสิ่งดีจะมาถึงท่าน
โยบ 36:11 ถ้าเขาเชื่อฟังและปรนนิบัติพระองค์ เขาจะอยู่ครบอายุของเขาด้วยความเจริญรุ่งเรือง และอยู่ครบปีของเขาด้วยความสุขใจ
ปฐก. 30:13 เลอาห์ก็ว่า “ฉันมีความสุข เพราะพวกสตรีจะเรียกฉันว่า เป็นสุข” นางจึงตั้งชื่อบุตรนั้นว่า อาเชอร์
ฉธบ. 24:5 “เมื่อชายคนใดเพิ่งมีภรรยา อย่าให้ผู้นั้นออกไปกับกองทัพ หรือมอบงานอย่างใดแก่เขา ให้เขาอยู่บ้านปีหนึ่งเพื่อเขาจะให้ภรรยาซึ่งเขาได้มานั้นมีความสุข
นรธ. 3:1 นาโอมีแม่สามีพูดกับนางว่า “ลูกเอ๋ย แม่ควรจะหาที่พักพิงให้เจ้า เพื่อเจ้าจะได้มีความสุขไม่ใช่หรือ?
ปฐก. 40:14 เมื่อท่านมีความสุขแล้ว ขอให้ระลึกถึงข้าพเจ้าและแสดงความเมตตาปรานีต่อข้าพเจ้า ช่วยทูลฟาโรห์ให้ข้าพเจ้าได้ออกจากคุกนี้
(ยรม. 33:3 ‘จงทูลเรา และเราจะตอบเจ้า และจะบอกสิ่งยิ่งใหญ่ที่ซ่อนอยู่ ซึ่งเจ้าไม่รู้นั้นแก่เจ้า’)
อสธ. 8:16 พวกยิวมีความสุข ความยินดี ความชื่นบานและเกียรติ
(รม. 2:28 เพราะว่ายิวแท้ ไม่ใช่คนเป็นยิวแต่ภายนอกเท่านั้น และการเข้าสุหนัตแท้ก็ไม่ใช่การเข้าสุหนัตซึ่งปรากฏที่เนื้อหนังเท่านั้น
รม. 2:29 คนเป็นยิวแท้ คือคนที่เป็นยิวภายใน และการเข้าสุหนัตแท้นั้นเป็นเรื่องของจิตใจ ตามพระวิญญาณไม่ใช่ตามตัวบทบัญญัติ คนอย่างนั้นไม่ได้รับการยกย่องจากมนุษย์ แต่ได้รับจากพระเจ้า
สดด. 36:8 พวกเขาอิ่มด้วยความอุดมสมบูรณ์แห่งพระนิเวศของพระองค์ และพระองค์ทรงให้เขาดื่มจากแม่น้ำแห่งความสุขเกษมของพระองค์
อสย. 32:20 ความสุขจะมีกับพวกท่านที่หว่านอยู่ข้างห้วงน้ำทั้งปวง ผู้ปล่อยให้ตีนวัวและตีนลาอยู่อย่างอิสระ
อสย. 56:2 ความสุขย่อมมีแก่คนที่ทำเช่นนี้ และแก่มนุษย์ผู้ยึดมันไว้มั่น คือผู้รักษาวันสะบาโต ไม่ทำให้วันนั้นเสื่อมเสีย และรักษามือของเขาจากการทำชั่วร้ายใดๆ
ดนล. 4:1 เรา กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ส่งสาสน์มา ยังชนทุกชาติทุกเผ่าทุกภาษา ซึ่งอาศัยอยู่บนพิภพทั้งสิ้น ขอให้ความสุขความเจริญเพิ่มพูนแก่ท่าน
ดนล. 4:2 เราเห็นสมควรที่กล่าวถึงหมายสำคัญและการอัศจรรย์ ซึ่งพระเจ้าสูงสุดได้ทรงทำแก่เรา
สภษ. 1:4 เพื่อให้ความสุขุมแก่คนรู้น้อย ให้ความรู้และความเฉลียวฉลาดแก่คนหนุ่ม
สภษ. 8:5 โอ คนรู้น้อย จงเข้าถึงความสุขุม โอ คนโง่ จงเข้าใจ
สภษ. 8:12 ข้าพเจ้าคือปัญญา อยู่กับความสุขุม และข้าพเจ้าพบความรู้และความเฉลียวฉลาด
พคค. 3:17 ชีวิตข้าพเจ้าขาดสันติสุข จนข้าพเจ้าลืมว่าความสุขเป็นอย่างไร
อสค. 16:49 ดูสิ ความจองหองนี่แหละคือความผิดบาปของโสโดมน้องสาวเจ้า นางและลูกสาวมีอาหารเหลือเฟือ ทั้งมีความสุขและความสงบ แต่ไม่ยอมช่วยเหลือคนยากจนและคนขัดสน
ดนล. 12:12 ความสุขจะมีแก่ผู้ทนอยู่ได้ถึง 1,335 วัน
ลก. 1:45 ความสุขเป็นของสตรีที่เชื่อว่าสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเธอนั้นจะสำเร็จ”
กจ. 20:35 ข้าพเจ้าวางแบบอย่างให้ท่านแล้วในทุกเรื่อง เพื่อให้เห็นว่าโดยการตรากตรำงานแบบเดียวกันนี้ เราต้องช่วยพวกที่มีกำลังน้อย และระลึกถึงพระวจนะของพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้า ตามที่พระองค์ตรัสว่า ‘การให้เป็นเหตุให้มีความสุขยิ่งกว่าการรับ’ ”
รม. 4:6 ดังที่ดาวิดได้กล่าวถึงความสุขของคนที่พระเจ้าได้ทรงให้เป็นคนชอบธรรม โดยไม่อาศัยการประพฤติ
รม. 4:9 ถ้าเช่นนั้นความสุขมีแก่คนที่เข้าสุหนัต หรือว่ามีแก่พวกไม่เข้าสุหนัตด้วย? เรากล่าวว่า “เพราะความเชื่อนั้นเอง พระองค์ทรงถือว่าอับราฮัมเป็นคนชอบธรรม”
ยก. 1:25 แต่ผู้ที่พินิจพิจารณาธรรมบัญญัติอันสมบูรณ์แบบซึ่งเป็นธรรมบัญญัติแห่งเสรีภาพและตั้งมั่นในธรรมบัญญัตินั้น ไม่ได้เป็นผู้ที่ฟังแล้วก็ลืม แต่เป็นผู้ที่ประพฤติตาม ผู้นั้นจะได้รับความสุขในการประพฤติของตน
วว. 1:3 ความสุขมีแก่ผู้ที่อ่านและแก่บรรดาผู้ที่ฟังคำเผยพระวจนะ แล้วประพฤติตามสิ่งต่างๆ ที่เขียนไว้ในนั้น เพราะว่าเวลานั้นใกล้เข้ามาแล้ว
วว. 19:9 และทูตสวรรค์องค์นั้นบอกข้าพเจ้าว่า “จงเขียนลงไปว่า ความสุขมีแก่คนทั้งหลายที่ได้รับเชิญมาในงานเลี้ยงอภิเษกสมรสของพระเมษโปดก” และท่านบอกอีกว่า “ถ้อยคำเหล่านี้เป็นคำที่สัตย์จริงของพระเจ้า”
วว. 22:7 “นี่แน่ะ เราจะมาในเร็วๆ นี้ ความสุขมีแก่คนที่ถือรักษาคำพยากรณ์ในหนังสือนี้”
อสร. 8:18 และโดยพระหัตถ์อันทรงพระคุณของพระเจ้าของเราอยู่กับเรา พวกเขาได้นำคนที่มีความสุขุมมาให้เรา เป็นพงศ์พันธุ์ของมาห์ลีบุตรเลวี ผู้เป็นบุตรอิสราเอล คือเชเรบิยาห์ กับลูกชายและญาติพี่น้อง รวมสิบแปดคน
วันพฤหัสบดีที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565
สิ่งใหม่ และเป้าประสงค์ ชีวิต
อสย. 53:10 แต่พระยาห์เวห์ยังทรงประสงค์ให้ท่านบอบช้ำด้วยการบาดเจ็บ เมื่อชีวิตของท่านเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาป ท่านจะเห็นพงศ์พันธุ์ของท่าน ท่านจะยืดวันเวลาของท่าน พระประสงค์ของพระยาห์เวห์จะเจริญขึ้นในมือของท่าน
1ปต. 4:2 เพื่อจะไม่ดำเนินชีวิตที่เหลืออยู่ในโลกตามตัณหาของมนุษย์ แต่ตามพระประสงค์ของพระเจ้า
มคา. 6:8 มนุษย์เอ๋ย พระองค์ทรงสำแดงแก่เจ้าแล้วว่าอะไรดี? และพระยาห์เวห์ทรงประสงค์อะไรจากเจ้า? นอกจากให้ทำความยุติธรรมและให้รักความเมตตา และให้ดำเนินชีวิตไปกับพระเจ้าของเจ้าด้วยความถ่อมใจ
ยน. 6:40 เพราะนี่แหละเป็นพระประสงค์ของพระบิดาของเรา ที่จะให้ทุกคนที่เห็นพระบุตรและวางใจพระองค์มีชีวิตนิรันดร์ และเราเองจะให้คนนั้นเป็นขึ้นมาในวันสุดท้าย”
วันพุธที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565
รักษา หายโรค
มธ. 12:9 แล้วพระองค์เสด็จไปจากที่นั่น และทรงเข้าไปในธรรมศาลาของพวกเขา
มธ. 12:10 ที่นั่นมีคนหนึ่งที่มือข้างหนึ่งลีบ คนทั้งหลายถามพระองค์ว่า “การรักษาโรคในวันสะบาโตนั้นต้องห้ามหรือไม่?” เพื่อเขาทั้งหลายจะหาเหตุฟ้องพระองค์ได้
มธ. 12:11 พระองค์จึงตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “ถ้าใครในพวกท่านมีแกะตัวหนึ่ง และแกะตัวนั้นตกบ่อในวันสะบาโต คนนั้นก็จะฉุดลากแกะตัวนั้นขึ้นมาไม่ใช่หรือ?
มธ. 12:12 มนุษย์คนหนึ่งย่อมประเสริฐยิ่งกว่าแกะมากทีเดียว เพราะฉะนั้นจึงอนุญาตให้ทำการดีได้ในวันสะบาโต”
มธ. 12:13 แล้วพระองค์ตรัสกับคนมือลีบนั้นว่า “จงเหยียดมือออกเถิด” เขาก็เหยียดออก และมือนั้นก็หายเป็นปกติเหมือนมืออีกข้างหนึ่ง
มธ. 12:14 พวกฟาริสีก็ออกไปปรึกษากันว่า จะทำอย่างไรจึงจะฆ่าพระองค์ได้
มธ. 12:15 แต่พระเยซูทรงทราบ จึงเสด็จออกไปจากที่นั่น และมหาชนเดินตามพระองค์ไป พระองค์ก็ทรงรักษาเขาทั้งหลายให้หายโรคทุกคน
*********
มก. 3:7 พระเยซูกับพวกสาวกของพระองค์จึงออกจากที่นั่นไปยังทะเลสาบ คนจำนวนมากจากแคว้นกาลิลีก็ตามไปด้วย รวมทั้งคนจากแคว้นยูเดีย
มก. 3:8 จากกรุงเยรูซาเล็มและจากอิดูเมอา จากแม่น้ำจอร์แดนฟากตะวันออก และจากดินแดนรอบเมืองไทระและเมืองไซดอน ผู้คนมากมายเมื่อได้ยินถึงสิ่งที่พระองค์ทรงทำนั้นก็มาหาพระองค์
มก. 3:9 พระองค์จึงตรัสสั่งพวกสาวกให้เอาเรือมาคอยรับพระองค์เพื่อไม่ให้ฝูงชนเบียดเสียดพระองค์
มก. 3:10 เพราะว่าพระองค์ทรงรักษาคนมากมายให้หายโรค จนบรรดาคนที่เป็นโรคต่างๆ เบียดเสียดกันเข้ามาเพื่อสัมผัสพระองค์
มก. 3:11 เมื่อไรก็ตามที่บรรดาผีโสโครกเห็นพระองค์ พวกมันจะหมอบลงกราบพระองค์แล้วร้องเสียงดังว่า “พระองค์เป็นพระบุตรของพระเจ้า”
มก. 3:12 แต่พระองค์ทรงกำชับมันไม่ให้แพร่งพรายว่าพระองค์เป็นใคร
***********
ลก. 9:11 แต่เมื่อฝูงชนรู้แล้วจึงตามพระองค์ไป พระองค์ทรงต้อนรับพวกเขา ตรัสสั่งสอนถึงแผ่นดินของพระเจ้า และทุกคนที่ต้องการหายโรคพระองค์ก็ทรงรักษา
ยก. 5:15 การอธิษฐานด้วยความเชื่อจะรักษาผู้ป่วยให้หายโรค และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงให้เขาลุกขึ้นได้ และถ้าเขาเคยทำบาป พระองค์ก็จะทรงให้อภัย
SQLite or SQLite
วันพุธที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2565
สงบนิ่ง
โยบ 37:17 ตัวท่าน ผู้ที่เสื้อผ้าของตนร้อน เมื่อแผ่นดินสงบนิ่งเพราะลมร้อนแห่งทิศใต้หรือ?
ศคย. 6:8 แล้วท่านจึงร้องบอกข้าพเจ้าว่า ‘นี่แน่ะ ม้าที่ไปยังประเทศเหนือทำให้วิญญาณของเราสงบนิ่งในประเทศเหนือนั้น’ ”