วันพุธที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2567

ประกาศด้วยความเชื่อ

 ประกาศด้วยความเชื่อ ว่าพระเจ้าจะอวยพระพร ให้ถึงความสำเร็จ ปี 2024
  1. ประกาศข่าวประเสริฐ
  2. ทุกคน กลับใจใหม่ ทิ้งบาป
  3. อาชีพ การงาน ได้รับพระพร
  4. พระเจ้าเป็นผู้เลี้ยงดู เจริญขึ้นตามเวลาของพระเจ้า
  5. สุขภาพ ได้รับการอัศจรรย์จากพระเจ้า หายโรค
  6.  มีอำนาจเหนือผี
  7. ใช้ชีวิต ประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า
  8.  หลุดจากบาป ชนะอำนาจผี
  9. พร้อมรับสิ่งใหม่ ที่พระเจ้าจะอวยพระพร
  10. มีชีวิตที่ถวายเกียรติพระเจ้าได้
  11. จะได้รับพระพรใหญ่
  12. ได้รับพระพรแล้ว ส่งต่อไปถึงผู้อื่น เป็นคนแห่งพระพร
  13. เป็นที่โปรดปราน
  14. ทะลุทะลวง
  15. บ้านใหม่
  16. รถป้ายแดง
  17. เศรษฐี
  18. เป็นแสงสว่าง ในชุมชน
  19.  รับการรักษาโรค มีการอัศจรรย์
  20. มีความเขื่อเพิ่ม 
  21. มีการเจิมเพิ่ม รับใช้ได้มากขึ้น
  22. ความรอดมั่นคง
  23. หน้าที่การงาน
  24. คำเผยพระวจนะ สำเร็จ  คำอธิษฐาน ได้รับคำตอบ
  25. ได้รับการอัศจรรย์ ทุกวัน
  26. ใช้ความเชื่อ เห็นการอัศจรรย์
  27. เติบโตขึ้น ในความเชื่อ
  28. การเลี้ยงดูจากพระเจ้า
  29. ประกาศข่าวประเสริฐ ในครอบครัว
  30. ความโปรดปราน ไหลล้นไปทั่วทุกครอบครัว การเจิม การรับใช้  การเลี้ยงดู
  31. ให้เชื่อในคำเผยพระวจนะ คำเตือน 
  32. พระเจ้าแยกเราออกจากความมืด มาอยู่ในความสว่างของพระเจ้า แล้ว
สรุป 3 ด้าน จากเฉลยธรรมบัญญัติ บทที่ 28
1.สุขภาพดี ไม่ป่วย คนที่ป่วยได้รับการรักษา
2.เศรษฐกิจ การเงิน อาชีพ การงาน การเลี้ยงดูที่ดีขึ้น(เงิน บ้าน รถ ฯลฯ )
3.มีชัยชนะเหนือวิญญาณชั่ว (ไม่ถูกรบกวน ไม่ถูกขัดขวาง คนได้รับความรอด)

วันพฤหัสบดีที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2567

นิมิต


ยอล. 2:28 “ต่อ​มา​ภาย​หลัง​จะ​เป็น​อย่าง​นี้ คือ​เรา​จะ​เท​วิญ​ญาณ​ของ​เรา​มา​เหนือ​มนุษย์​ทุกคน บุตร​ชาย​บุตร​หญิง​ของ​เจ้า​จะ​เผย​พระ​วจนะ คน​ชรา​ของ​เจ้า​ทั้ง​หลาย​จะ​ฝัน และ​คน​หนุ่ม​ของ​พวกเจ้า​จะ​เห็น​นิมิต

ฮบก. 2:2 แล้ว​พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​ตอบ​ข้าพเจ้า​ว่า “จง​เขียนนิมิต​นั้น​ลง​ไป จง​เขียน​ไว้​บน​แผ่น​ป้าย​ให้​ชัดเจน เพื่อ​ให้​คน​ที่​วิ่ง​อ่าน​ได้​คล่อง
ฮบก. 2:3 เพราะ​ว่า​นิมิต​นั้น​ยัง​รอ​เวลา​ของ​มัน​อยู่ มัน​กำ​ลัง​รีบ​ไป​ถึง​ความ​สำ​เร็จ มัน​จะ​ไม่​มุสา ถ้า​ดู​ช้า​ไป ก็​จง​คอย​สัก​หน่อย มัน​จะ​มา​ถึงแน่นอน คง​ไม่​ล่า​ช้า​นัก


ยอล. 2:1 จง​เป่า​เขา​สัตว์​ใน​ศิโยน จง​เปล่ง​เสียง​เตือนภัย​บน​ภูเขา​บริ​สุทธิ์​ของ​เรา ให้​ทุก​คน​ที่​อา​ศัย​ใน​แผ่น​ดิน​ตัว​สั่น เพราะ​วัน​แห่ง​พระ​ยาห์​เวห์​กำ​ลัง​มา ใกล้​เข้า​มา​แล้ว
ยอล. 2:2 เป็น​วัน​ที่​มืด​และ​มัวซัว เป็น​วัน​ที่​มี​เมฆ​และ​ความ​มืด​ทึบ เหมือน​ยาม​เช้า​มืด​ที่​แผ่​คลุม​อยู่​บน​ภูเขา คือ​กอง​ทัพ​ที่​ใหญ่​โต​และ​ทรง​พลัง​ยิ่ง ไม่​เคย​มี​เหมือน​อย่าง​นี้​ใน​อดีต และ​หลังจาก​นี้​ไป​ก็​จะ​ไม่​มี​อีก ตลอด​ปี​เดือน​ใน​ทุก​ชั่ว​อายุ​คน
ยอล. 2:3 ไฟ​เผา​ผลาญ​อยู่​ข้าง​หน้า​มัน และ​เปลว​ไฟ​ไหม้​อยู่​ข้าง​หลัง แผ่น​ดิน​นั้น​เหมือน​สวน​เอเดน​ก่อน​หน้า​มัน แต่​ภาย​หลัง​มัน​ไป​แล้ว​ก็​เป็น​เหมือน​ถิ่น​ทุร​กัน​ดาร​ที่​ร้าง​เปล่า ไม่​มี​อะไร​รอด​พ้น​จาก​มัน​เลย
ยอล. 2:4 มัน​มี​ลักษณะ​เหมือน​ลักษณะ​ของ​ม้า พวกมัน​วิ่ง​เหมือน​ม้า​ศึก
ยอล. 2:5 เหมือน​เสียง​ของ​พวก​รถ​รบ พวก​มัน​กระโดด​อยู่​บน​ยอด​เขา เหมือน​เสียง​แตก​ของ​เปลว​ไฟ ที่​ไหม้​ตอ​ข้าว เหมือน​กอง​ทัพอัน​เกรียง​ไกร ที่​แปร​กระ​บวน​เข้า​สง​คราม
ยอล. 2:6 ชน​ชาติ​ทั้ง​หลาย​ต่างกลัวลาน​เมื่อ​เห็น​มัน ใบ​หน้า​ของ​ทุก​คน​ก็​ซีด​เซียว
ยอล. 2:7 พวกมัน​วิ่ง​เหมือน​นักรบ และ​ปีน​กำ​แพง​เหมือน​ทหาร ต่าง​ก็​เดิน​ตาม​ทาง​ของ​ตัวเอง พวก​มัน​เดิน​อย่าง​ไม่​แตก​แถว
ยอล. 2:8 พวกมัน​ไม่​ชน​กัน​เลย ต่าง​ก็​เดิน​อยู่​ใน​ทาง​ของ​ตน มัน​ตะลุย​ฝ่า​อา​วุธ และ​ไม่​มี​อะไร​อาจ​ยับ​ยั้ง​ได้
ยอล. 2:9 พวก​มัน​กระ​โดด​เข้า​ไป​ใน​เมือง มัน​วิ่ง​อยู่​บน​กำ​แพง พวก​มัน​ปีน​เข้า​ไป​ใน​บ้าน มัน​เข้า​ไป​ทาง​หน้า​ต่าง​เยี่ยง​โจร
ยอล. 2:10 แผ่น​ดิน​โลก​สั่นไหว​ต่อ​หน้า​มัน ท้อง​ฟ้า​ก็​สั่น​สะเทือน ดวง​อา​ทิตย์​และ​ดวง​จันทร์​ก็​มืด​ไป ดวง​ดาว​ทั้ง​หลาย​ก็​อับ​แสง
ยอล. 2:11 พระ​ยาห์​เวห์​เปล่ง​พระ​สุรเสียง ต่อ​หน้า​กอง​ทัพ​ของ​พระ​องค์ กอง​ทัพ​ของ​พระ​องค์​ใหญ่​โต​ยิ่ง​นัก ผู้​ที่​ทำ​ตาม​คำ​บัญ​ชา​ของ​พระ​องค์​มี​จำนวน​มหา​ศาล เพราะ​ว่า​วัน​แห่ง​พระ​ยาห์​เวห์​นั้นยิ่ง​ใหญ่ และ​น่า​กลัว​อย่าง​ยิ่ง ใคร​เล่า​จะ​ทน​อยู่​ได้?
ยอล. 2:12 พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​ดัง​นี้​ว่า “ถึง​กระ​นั้น​ก็​ดี บัดนี้ พวกเจ้า​จง​กลับ​มา​หา​เรา​ด้วย​สุด​ใจ ด้วย​การ​อด​อา​หาร การ​ร้อง​ไห้ และ​การ​โอด​ครวญ
ยอล. 2:13 ​​จง​ฉีก​ใจ​ของ​พวกเจ้า ไม่​ใช่​ฉีก​เสื้อ​ของ​เจ้า” จง​กลับ​มา​หา​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​พวกท่าน เพราะ​ว่า​พระ​องค์​ทรง​เปี่ยม​ด้วย​พระ​คุณ​และ​พระ​กรุ​ณา พระองค์​กริ้ว​ช้า​และ​บริ​บูรณ์​ด้วย​ความ​รัก​มั่น​คง และ​เปลี่ยน​พระ​ทัย​ไม่​ลง​โทษ
ยอล. 2:14 ใคร​จะ​รู้​ได้ พระ​องค์​อาจ​ทรง​กลับมา​และ​เปลี่ยน​พระ​ทัย ทั้ง​ทรง​เหลือ​พร​ไว้​ข้างหลัง คือ​ให้​มี​ธัญ​บูชา​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา ถวาย​แด่​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​ท่าน
ยอล. 2:15 จง​เป่า​เขา​สัตว์​ใน​ศิโยน จง​จัด​พิธี​อด​อา​หาร จง​เรียก​ประ​ชุม​ทำ​พิธี
ยอล. 2:16 ​​จง​รวบ​รวม​ประ​ชา​ชน จง​ชำระ​ชุม​นุม​ชน​ให้​บริ​สุทธิ์ จง​ประ​ชุม​พวก​ผู้ใหญ่ จง​รวบ​รวม​เด็กๆ แม้​แต่​เด็ก​ที่​ยัง​กิน​นม จง​ให้​เจ้า​บ่าว​ออก​จาก​เรือน​หอ และ​เจ้า​สาว​ออก​จาก​ห้อง​ของ​ตน
ยอล. 2:17 ให้​บรรดา​ปุโร​หิต คือ​ผู้​ปรน​นิบัติ​พระ​ยาห์​เวห์ ร้อง​ไห้​อยู่​ระหว่าง​เฉลียง​กับ​แท่น​บูชา และ​ให้​ทูล​ว่า “ข้า​แต่​พระ​ยาห์​เวห์ ขอ​ทรง​เวท​นา​ประ​ชา​กร​ของ​พระ​องค์ ขอ​อย่า​ทรง​ให้​มร​ดก​ของ​พระ​องค์​เป็นที่​เยาะ​เย้ย หรือ​เป็น​คำ​เปรียบ​เปรย​เย้ย​หยัน​ท่าม​กลาง​ประชาชาติ ควร​หรือ​ที่​เขา​จะ​กล่าว​ท่าม​กลาง​ชนชาติ​ทั้ง​หลาย​ว่า ‘พระ​เจ้า​ของ​พวกเขา​อยู่​ที่​ไหน?’ ”
ยอล. 2:18 แล้ว​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​หวง​แหน​แผ่น​ดิน​ของ​พระ​องค์ และ​ทรง​สง​สาร​ประ​ชา​กร​ของ​พระ​องค์
ยอล. 2:19 พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​ตอบ​ประ​ชา​กร​ของ​พระ​องค์​ว่า “นี่แน่ะ เรา​จะ​ส่งข้าว เหล้า​องุ่น และ​น้ำ​มัน​ให้​แก่​เจ้า เจ้า​ทั้ง​หลาย​จะ​อิ่ม​หนำ​สำ​ราญ เรา​จะ​ให้​พวกเจ้า ไม่​ถูก​เยาะ​เย้ย​ท่าม​กลาง​ประ​ชา​ชาติ​อีก
ยอล. 2:20 “เรา​จะ​ถอน​ศัตรู​ทาง​เหนือ​ให้​ห่าง​ไกล​จาก​พวกเจ้า และ​ไล่​มัน​ไป​ใน​แผ่น​ดิน​แห้ง​แล้ง​และ​ร้าง​เปล่า กอง​หน้า​ของ​มัน​จะ​เข้าไป​ใน​ทะเล​ด้าน​ตะวัน​ออก และ​กอง​หลัง​ของ​มัน​เข้าไป​ใน​ทะเล​ด้าน​ตะวัน​ตก กลิ่น​เหม็น​คลุ้ง​และ​กลิ่น​เหม็น​เน่า​ของ​มัน​จะ​ขึ้น​มา เพราะ​มัน​ทำ​การ​ใหญ่​โต​มาก
ยอล. 2:21 “อย่า​กลัว​เลย โอ แผ่น​ดิน​เอ๋ย จง​ยินดี​และ​เปรม​ปรีดิ์​เถิด เพราะ​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​ทำ​การ​ใหญ่​โต​มาก
ยอล. 2:22 อย่า​กลัว​เลย พวก​สัตว์​ป่า​เอ๋ย เพราะ​ว่า​ทุ่ง​หญ้า​ใน​ถิ่น​ทุร​กัน​ดาร​นั้น​เขียว​สด และ​ต้น​ไม้​ก็​เกิด​ผล​ของ​มัน ต้น​มะเดื่อ​และ​เถา​องุ่น​ออก​ผล​อย่าง​บริ​บูรณ์
ยอล. 2:23 “โอ บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​ศิโยน​เอ๋ย จง​ยินดี​เถิด จง​เปรม​ปรีดิ์​ใน​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​พวกเจ้า เพราะ​ว่า​พระ​องค์​ประทาน​ฝน​ต้น​ฤดู​แก่​เจ้า​เพื่อแสดง​ความ​ชอบ​ธรรม และ​ทรง​เท​ฝน​ลง​มา​ให้​พวกเจ้า คือ​ฝน​ต้น​ฤดู​และ​ฝน​ชุก​ปลาย​ฤดู​อย่างแต่​ก่อน
ยอล. 2:24 จะ​มี​ข้าว​อยู่​เต็ม​ลาน​นวด​ข้าว จะ​มี​เหล้า​องุ่น​และ​น้ำ​มัน​ล้น​ถัง​เก็บ
ยอล. 2:25 “เรา​จะ​ชด​เชย​ปี​เดือน ที่​ตั๊ก​แตน​วัย​บิน​ได้​กิน​เสีย​ให้​แก่​พวก​เจ้า และ​ที่​ตั๊ก​แตน​วัย​กระ​โดด ตั๊ก​แตน​ตัวอ่อน และ​ตั๊ก​แตน​วัย​เดิน​ได้​กิน คือ​กอง​ทัพ​ใหญ่​ของ​เรา​ที่​เรา​ส่ง​มา​ต่อสู้​พวกเจ้า​นั้น
ยอล. 2:26 “เจ้า​ทั้ง​หลาย​จะ​รับ​ประ​ทาน​อย่าง​บริ​บูรณ์​และ​อิ่ม​หนำ และ​สรร​เสริญ​พระ​นาม​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​เจ้า ผู้​ทรง​ทำ​กับ​พวกเจ้า​อย่าง​อัศ​จรรย์ ประ​ชา​กร​ของ​เรา​จะ​ไม่​ต้อง​อับ​อาย​อีก​ต่อ​ไป
ยอล. 2:27 พวก​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​เอง​อยู่​ท่าม​กลาง​อิส​รา​เอล และ​เรา​นี่​แหละ​คือ​พระ​ยาห์​เวห์​เป็น​พระ​เจ้า​ของ​เจ้า ไม่​มี​องค์​อื่น​อีก ประ​ชา​กร​ของ​เรา​จะ​ไม่​ต้อง​อับอาย​อีก​ต่อ​ไป
ยอล. 2:28 “ต่อ​มา​ภาย​หลัง​จะ​เป็น​อย่าง​นี้ คือ​เรา​จะ​เท​วิญ​ญาณ​ของ​เรา​มา​เหนือ​มนุษย์​ทุกคน บุตร​ชาย​บุตร​หญิง​ของ​เจ้า​จะ​เผย​พระ​วจนะ คน​ชรา​ของ​เจ้า​ทั้ง​หลาย​จะ​ฝัน และ​คน​หนุ่ม​ของ​พวกเจ้า​จะ​เห็น​นิมิต
ยอล. 2:29 ใน​เว​ลา​นั้น เรา​จะ​เท​วิญ​ญาณ​ของ​เรา มา​เหนือ​แม้​กระ​ทั่ง​คน​ใช้​ชาย​หญิง
ยอล. 2:30 “เรา​จะ​สำ​แดง​การ​อัศ​จรรย์​ใน​ท้อง​ฟ้า​และ​บน​แผ่น​ดิน เป็น​เลือด เป็น​ไฟ​และ​ลำ​ควัน
ยอล. 2:31 ดวง​อา​ทิตย์​จะ​กลาย​เป็น​ความ​มืด ดวง​จันทร์​กลาย​เป็น​เลือด ก่อน​วัน​แห่ง​พระ​ยาห์เวห์​จะ​มา​ถึง คือ​วัน​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​และ​น่า​สยด​สยอง
ยอล. 2:32 แล้ว​จะ​เป็น​อย่าง​นี้ คือ​ทุกคน​ที่​ร้อง​ทูล​ออก​พระ​นาม​ของ​พระ​ยาห์​เวห์​จะ​รอด​ เพราะว่า​จะ​มี​คน​รอด​บน​ภูเขา​ศิโยน​และ​ใน​กรุง​เย​รู​ซา​เล็ม​ตาม​ที่​พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​ไว้ และ​ใน​บรรดา​คน​ที่​เหลืออยู่​นั้น​จะ​มี​คน​ที่​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​เรียก


วันพุธที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2566

พระพรจากพระเจ้า ผ่านบิดา มารดา

มธ. 22:16 จึง​ใช้​บรร​ดา​ศิษย์​ของ​ตน​กับ​พวก​เฮ​โรด​ไป​ทูล​พระ​องค์​ว่า “ท่าน​อา​จารย์ เรา​ทราบ​ว่า​ท่าน​เป็น​คน​ซื่อ​สัตย์ สั่ง​สอน​ทาง​ของ​พระ​เจ้า​ตาม​ความ​จริง​โดย​ไม่​ได้​เอา​ใจ​ใคร เพราะ​ท่าน​ไม่​ได้​เห็น​แก่​หน้า​ใคร
มธ. 22:17 เพราะ​ฉะ​นั้น​ขอ​โปรด​ให้​เรา​ทราบ​ว่า​ท่าน​คิด​อย่าง​ไร? การ​ส่ง​ส่วย​ให้​แก่​ซี​ซาร์​นั้น​ควร​หรือ​ไม่?”
มธ. 22:18 พระ​เยซู​ทรง​ทราบ​เจต​นา​ร้าย​ของ​พวก​เขา​จึง​ตรัส​ว่า “คน​หน้า​ซื่อ​ใจ​คด พวก​ท่าน​มา​ทดลอง​เรา​ทำไม?
มธ. 22:19 จง​เอา​เงิน​ที่​จะ​เสีย​ส่วย​นั้น​มา​ให้​เรา​ดู” เขา​จึง​เอา​เด​นา​ริ​อัน​เหรียญ​หนึ่ง​ถวาย​พระ​องค์
มธ. 22:20 พระ​องค์​ตรัส​ถาม​ว่า “รูปและคำ​จารึก​นี้​เป็น​ของ​ใคร?”
มธ. 22:21 พวก​เขา​ทูล​ว่า “ของ​ซีซาร์” แล้ว​พระ​องค์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “เพราะ​ฉะนั้น ของ​ของ​ซี​ซาร์​จง​ถวาย​แด่​ซี​ซาร์ และ​ของ​ของ​พระ​เจ้า​จง​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า”
************
มลค. 3:10 พระ​ยาห์​เวห์​จอม​ทัพ​ตรัส​ว่า จง​นำ​ทศางค์​เต็ม​ขนาด​มา​ไว้​ใน​คลัง เพื่อ​ว่า​จะ​มี​อา​หาร​ใน​นิเวศ​ของ​เรา จง​ลอง​ดู​เรา​ใน​เรื่อง​นี้​ว่า เรา​จะ​เปิด​หน้า​ต่าง​ใน​ฟ้า​สวรรค์​ให้​เจ้า และ​เท​พร​อย่าง​ล้น​ไหล​มา​ให้​เจ้า​หรือ​ไม่
มลค. 3:11 เรา​จะ​ขจัด​พวก​ตั๊ก​แตน​ให้​แก่​เจ้า เพื่อ​ว่า​มัน​จะ​ไม่ทำ​ลาย​ผล​แห่ง​พื้น​ดิน​ของ​เจ้า และ​ผล​องุ่น​ใน​สวน​ของ​เจ้า​จะ​ไม่​ร่วง พระ​ยาห์​เวห์​จอม​ทัพ​ตรัส​ดัง​นี้​แหละ
มลค. 3:12 แล้ว​ประ​ชา​ชาติ​ทั้ง​สิ้น​จะ​เรียก​เจ้า​ว่า ‘ผู้​ที่​ได้​รับ​พระ​พร’ เพราะ​ว่า​แผ่นดินของเจ้า​จะ​เป็น​แผ่น​ดิน​ที่​น่า​พึง​ใจ พระ​ยาห์​เวห์​จอม​ทัพ​ตรัส​ดัง​นี้​แหละ
                              ************
มธ. 15:4 เพราะ​ว่า​พระ​เจ้า​ทรง​บัญ​ญัติ​ไว้​ว่า ‘จง​ให้​เกียรติ​บิดา​มารดา​ของ​ตน’  และ ‘ใคร​ประ​ณามบิดา​มารดา​จะ​ต้อง​มี​โทษ​ถึง​ตาย’ 
มธ. 15:5 แต่​พวก​ท่าน​กลับ​สอน​ว่า ‘ใคร​กล่าว​กับ​บิดา​มารดา​ว่า “สิ่ง​ใด​ของ​ข้าพ​เจ้า​ซึ่ง​อาจ​เป็น​ประ​โยชน์​ต่อ​ท่าน สิ่ง​นั้น​เป็น​ของ​ที่​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า​แล้ว”
มธ. 15:6 คน​นั้น​ก็​ไม่​ต้อง​ให้​เกียรติ​บิดา​ของ​ตน’​อย่าง​นั้น​แหละ พวก​ท่าน​ทำ​ให้​พระ​วจนะ​ของ​พระ​เจ้า​เป็น​โมฆะ​ไป เพราะ​คำ​สอน​สืบ​ทอด​ของ​ท่าน
มธ. 15:7 พวก​หน้า​ซื่อ​ใจ​คด อิส​ยาห์​พยา​กรณ์​ถึง​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ถูก​แล้ว​ว่า
มธ. 15:8 ‘ชน​ชาติ​นี้​ให้​เกียรติ​เรา​แต่​ปาก ใจ​ของ​พวก​เขา​ห่าง​ไกล​จาก​เรา
มธ. 15:9 พวก​เขา​นมัส​การ​เรา​โดย​เปล่า​ประ​โยชน์  เพราะ​เอา​กฎ​เกณฑ์​ของ​มนุษย์​มา​สอน​ว่า​เป็น​พระ​ดำ​รัส​สอน’ ”

                              ************
ปฐก. 27:14 เขา​จึง​ไป​นำ​มา​ให้​มารดา มารดา​ของ​เขา​ก็​ทำ​อาหาร​อร่อย​อย่าง​ที่​บิดา​ของ​เขา​ชอบ​นั้น
ปฐก. 28:7 ยาโคบ​เชื่อ​ฟังบิดา​มารดา และไป​ยัง​ปัด​ดาน​อา​รัม

ปฐก. 44:20 พวก​ข้าพ​เจ้า​ตอบ​นาย​ว่า ‘ข้าพ​เจ้า​ทั้ง​หลาย​มี​บิดา​ที่​ชรา​แล้ว มี​บุตร​คน​หนึ่ง​เกิด​เมื่อ​บิดา​ชรา เป็น​น้อง​เล็ก พี่​ชาย​ของ​เด็ก​นั้น​ก็​ตาย​เสีย​แล้ว บุตร​ของ​มารดา​นั้น​ยัง​อยู่​แต่​คน​นี้​คน​เดียว บิดารัก​เด็ก​คน​นี้​มาก’

อพย. 20:12 “จง​ให้​เกียรติแก่บิดา​มาร​ดา​ของ​เจ้า เพื่อ​อายุ​ของ​เจ้า​จะ​ได้​ยืน​ยาว​บน​แผ่น​ดิน ซึ่ง​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​เจ้า​ประ​ทาน​แก่​เจ้า
อพย. 21:15 “ผู้​ใด​ทุบ​ตี​บิดา​มาร​ดา​ของ​ตน ผู้​นั้น​จะ​ต้อง​ถูก​ปรับ​โทษ​ถึง​ตาย
อพย. 21:17 “ผู้​ใด​ด่า​แช่ง​บิดา​มารดา​ของ​ตน ผู้​นั้น​ต้อง​ถูก​ปรับ​โทษ​ถึง​ตาย


ลก. 10:27 เขา​ทูล​ตอบ​ว่า “พวก​ท่าน​จง​รัก​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​เป็น​พระ​เจ้า​ของ​ท่าน​ด้วย​สุด​ใจ​ของ​ท่าน ด้วย​สุด​จิต​ของ​ท่าน ด้วย​สุดกำ​ลัง​ของ​ท่าน และ​ด้วย​สุด​ความ​คิด​ของ​ท่าน และ​จง​รัก​เพื่อน​บ้าน​เหมือน​รัก​ตน​เอง ”
มธ. 19:19 จง​ให้​เกียรติ​บิดา​มารดา​ของ​ตน  และจง​รัก​เพื่อนบ้าน​เหมือน​รักตน​เอง’ ”
ลนต. 19:3 พวก​เจ้า​ทุก​คนต้อง​เคารพ​มารดา​และ​บิดา​ของ​ตน และต้อง​รักษา​บรรดา​สะ​บา​โต​ของ​เรา เรา​คือ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​เจ้า

1ซมอ. 22:3 ดา​วิด​ก็​ออก​จาก​ที่​นั่น​ไป​ยัง​เมือง​มิส​ปาห์​ใน​โม​อับ และ​ท่าน​ทูล​พระ​รา​ชา​แห่ง​โม​อับ​ว่า “ขอ​โปรด​ให้​บิดา​มารดา​ของ​ข้าพ​เจ้า​ออก​มา​อยู่​กับ​พวก​พระ​องค์เถิด จน​กว่า​ข้าพ​เจ้า​จะ​ทราบ​ว่า​พระ​เจ้า​จะ​ทรง​กระ​ทำ​ประ​การ​ใด​เพื่อ​ข้าพ​เจ้า”
1ซมอ. 22:4 และ​ท่าน​ก็​นำ​บิดา​มารดา​มา​ฝาก​ไว้​กับพระ​รา​ชา​แห่ง​โม​อับ และ​พวก​ท่าน​ก็​อาศัย​อยู่​กับ​พระ​รา​ชา​ตลอด​เวลา​ที่​ดา​วิด​อยู่​ใน​ที่​กำ​บัง​เข้ม​แข็ง

ลก. 2:22 เมื่อ​ถึง​เวลา​ทำ​พิธี​ชำระ​ตัว​ตาม​ธรรม​บัญ​ญัติ​ของ​โม​เสส บิดา​มารดา​จึง​นำ​พระ​กุมาร​ไป​ยัง​กรุง​เย​รู​ซา​เล็ม​เพื่อ​ถวาย​แด่​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า

มธ. 19:29 และ​ทุก​คน​ที่​สละ​บ้าน พี่​น้อง​ชาย​หญิง บิดา​มารดา บุตร​หรือ​ไร่นา เพราะ​เห็น​แก่​นาม​ของ​เรา คน​นั้น​จะ​ได้​ผล​ร้อย​เท่า​และ​ชีวิต​นิรันดร์​ด้วย

วันพฤหัสบดีที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

สิ่งพระเจ้าทำเพื่อชนชาติของพระองค์

 ยชว. 6:2 พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​กับ​โย​ชู​วา​ว่า “ดู​แน่ะ เรา​ได้​มอบ​เมือง​เย​รี​โค​ไว้​ใน​มือ​เจ้า​แล้ว ทั้ง​กษัตริย์​และ​พวก​นัก​รบ​กล้า​หาญ

ยชว. 6:3 พวก​เจ้า​จง​เดิน​ขบวน​รอบ​เมือง คือ​ให้​พวก​ทหาร​วน​รอบ​เมือง​ครั้ง​หนึ่ง เจ้า​จง​ทำ​เช่น​นี้​หก​วัน

ยชว. 6:4 ให้​ปุโร​หิต​เจ็ด​คน​ถือ​แตร​เขา​แกะ​เจ็ด​คัน​นำ​หน้า​หีบ และ​ใน​วัน​ที่​เจ็ด​นั้น​พวก​เจ้า​จง​เดิน​รอบ​เมือง​เจ็ด​ครั้ง ให้​ปุโร​หิต​เป่า​แตร​ไป​ด้วย

ยชว. 6:5 และ​เมื่อ​เขา​เป่า​เขา​แกะ​เป็น​เสียง​ยาว พอ​เจ้า​ได้​ยิน​เสียง​แตร​นั้น ก็​ให้​ประ​ชา​ชน​ทั้ง​ปวง​โห่​ร้อง​ขึ้น​ด้วย​เสียง​ดัง กำแพง​เมือง​นั้น​ก็​จะ​พัง​ลง​ราบ และ​ประ​ชา​ชน​จะ​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ต่าง​ตรง​ไป​ข้าง​หน้า​ตน”

ยชว. 6:15 ใน​วัน​ที่​เจ็ด พวก​เขา​ลุก​ขึ้น​แต่​เช้า​ตรู่ เดิน​ขบวน​รอบ​เมือง​อย่าง​เคย​เจ็ด​ครั้ง เฉพาะ​วัน​เดียว​นั้น​เขา​ได้​เดิน​ขบวน​รอบ​เมือง​เจ็ด​ครั้ง
ยชว. 6:16 ใน​ครั้ง​ที่​เจ็ด เมื่อ​ปุโร​หิต​เป่า​แตร โย​ชู​วา​บอก​ประ​ชา​ชน​ว่า “จง​โห่​ร้อง​ขึ้น​เถิด เพราะ​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​มอบ​เมือง​นั้น​ให้​ท่าน​แล้ว
ยชว. 6:17 เมือง​นั้น​และ​ทุก​สิ่ง​ใน​เมือง​นั้น​เป็น​สิ่ง​ที่​ต้อง​ทำลาย​ถวาย​แด่​พระ​ยาห์​เวห์ เว้น​แต่​รา​หับ​หญิง​โสเภ​ณี​กับ​ทุก​คน​ที่​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​นาง​จะ​รอด​ชีวิต เพราะ​นาง​ได้​ซ่อน​ผู้​สื่อ​สาร​ที่​พวก​เรา​ใช้​ไป
ยชว. 6:18 ส่วน​พวก​ท่าน​จง​ตี​ตัว​ออก​ห่าง​จาก​สิ่ง​ที่​ต้อง​ทำลาย​ถวาย​นั้น เกรง​ว่า​ท่าน​เอง​จะ​ถูก​ทำลาย​เมื่อ​ท่าน​เก็บ​สิ่ง​ที่​ต้อง​ทำลาย​ถวาย​นั้น​ไว้​บ้าง และ​จะ​ทำ​ให้​ค่าย​ของ​อิส​รา​เอล​เป็น​สิ่ง​ที่​ต้อง​ทำลาย​ถวาย​ไป​ด้วย นำ​มา​ซึ่ง​ความ​ทุกข์​ยาก​ลำ​บาก
ยชว. 6:19 แต่​เงิน​และ​ทอง​ทั้ง​หมด กับ​เครื่อง​ใช้​ที่​ทำ​ด้วย​ทอง​สัม​ฤทธิ์​และ​เหล็ก เป็น​ของ​ถวาย​แด่​พระ​ยาห์​เวห์​ให้​นำ​เข้า​ไป​ไว้​ใน​คลัง​ของ​พระ​องค์”
ยชว. 6:20 แล้ว​ประ​ชา​ชน​ก็​โห่​ร้อง และ​มี​การ​เป่า​แตร พอ​ประ​ชา​ชน​ได้​ยิน​เสียง​แตร เขา​ก็​โห่​ร้อง​ดัง และ​กำแพง​ก็​พัง​ลง​ราบ ประ​ชา​ชน​จึง​ขึ้น​ไป​ใน​เมือง ทุก​คน​ต่าง​ตรง​ไป​ข้าง​หน้า​ตน​และ​เข้า​ยึด​เมือง​นั้น
ยชว. 6:21 แล้ว​พวก​เขา​ก็​ทำลาย​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​เมือง​นั้น​เสีย​สิ้น​ด้วย​คม​ดาบ ทั้ง​ชาย​และ​หญิง คน​หนุ่ม​และ​คน​อาวุ​โส ทั้ง​วัว แกะ​และ​ลา

ยชว. 7:2 โย​ชู​วา​ให้​คน​ออก​จาก​เย​รี​โค​ไป​ยัง​เมือง​อัย ซึ่ง​อยู่​ใกล้​เบ​ธา​เวน​ทาง​ทิศ​ตะวัน​ออก​ของ​เมือง​เบธ​เอล บอก​เขา​ว่า “จง​ขึ้น​ไป​และ​สอด​แนม​ดู​เมือง​นั้น” คน​เหล่า​นั้น​ก็​ขึ้น​ไป​และ​สอด​แนม​ดู​เมือง​อัย
ยชว. 7:3 และ​เขา​กลับ​มา​ราย​งาน​แก่​โย​ชู​วา​ว่า “ไม่​ต้อง​ให้​ประ​ชา​ชน​ทั้ง​หมด​ขึ้น​ไป ให้​สัก​สอง​สาม​พัน​คน​ขึ้น​ไป​ตี​เมือง​อัย​ก็​พอ ไม่​ต้อง​ให้​ประ​ชา​ชน​ทั้ง​หมด​ปีน​ป่าย​ไป​ที่​นั่น​เลย เพราะ​เขา​มี​คน​น้อย”
ยชว. 7:4 เพราะ​ฉะนั้น​จึง​มี​ประ​ชา​ชน​ขึ้น​ไป​ที่​นั่น​เพียง 3,000 คน แต่​ต้อง​แตก​หนี​จาก​ชาว​เมือง​อัย
ยชว. 7:5 ฝ่าย​ชาว​เมือง​อัย​ก็​ฆ่า​ฟัน​พวก​เขา​ตาย​ประ​มาณ 36 คน โดย​ขับ​ไล่​เขา​จาก​ประ​ตู​เมือง​ไป​ถึง​เช​บา​ริม ฆ่า​เขา​ตาม​ทาง​ลง และ​จิต​ใจ​ของ​ประ​ชา​ชน​ก็​ละลาย​ไป​อย่าง​น้ำ
ยชว. 7:6 ฝ่าย​โย​ชู​วา​ก็​ฉีก​เสื้อ​ผ้า​ของ​ตน​ซบ​หน้า​ลง​ถึง​ดิน หน้า​หีบ​แห่ง​พระ​ยาห์​เวห์​จน​ถึง​เวลา​เย็น ทั้ง​ท่าน​กับ​พวก​ผู้ใหญ่​ของ​คน​อิส​รา​เอล ต่าง​ก็​เอา​ผง​คลี​ดิน​ใส่​ศีรษะ​ของ​ตน
ยชว. 7:7 โย​ชู​วา​กราบ​ทูล​ว่า “ข้า​แต่​พระ​ยาห์​เวห์​องค์​เจ้า​นาย ทำไม​พระ​องค์​จึง​ทรง​นำ​ชน​ชาติ​นี้​ข้าม​แม่​น้ำ​จอร์​แดน​มา เพื่อ​จะ​มอบ​พวก​ข้า​พระ​องค์​ไว้​ใน​มือ​ของ​คน​อา​โม​ไรต์​ให้​ทำลาย​เสีย? พวก​ข้า​พระ​องค์​น่า​จะ​พอใจ​อยู่​เพียง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​จอร์​แดน
ยชว. 7:8 ข้า​แต่​องค์​เจ้า​นาย ข้า​พระ​องค์​จะ​ทูล​อะไร​ได้​เล่า เมื่อ​อิส​รา​เอล​หัน​หลัง​หนี​ศัตรู​เสีย​แล้ว
ยชว. 7:9 เพราะ​ว่า​คน​คา​นา​อัน​กับ​บรรดา​ชาว​เมือง​คง​จะ​ได้​ยิน แล้ว​ยก​มา​ตั้ง​ล้อม​พวก​ข้า​พระ​องค์ และ​ลบ​ชื่อ​ของ​พวก​ข้า​พระ​องค์​เสีย​จาก​โลก และ​พระ​องค์​จะ​ทรง​ทำ​อะไร​เพื่อ​พระ​นาม​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​พระ​องค์?”
ยชว. 7:10 ฝ่าย​พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​กับ​โย​ชู​วา​ว่า “จง​ลุก​ขึ้น​เถิด ทำไม​เจ้า​จึง​ซบ​หน้า​ลง​อย่าง​นี้​เล่า?
ยชว. 7:11 อิส​รา​เอล​ได้​ทำ​บาป เขา​ได้​ละเมิด​พันธ​สัญ​ญา​ซึ่ง​เรา​ได้​บัญชา​เขา​ไว้ เขา​ได้​ยัก​ยอก​สิ่ง​ที่​ต้อง​ทำลาย​ถวาย เขา​ได้​ขโมย​และ​หลอก​ลวง และ​ได้​เอา​ของ​นั้น​รวม​ไว้​กับ​ข้าว​ของ​ของ​ตน
ยชว. 7:12 เพราะ​ฉะนั้น​ประ​ชา​ชน​อิส​รา​เอล​จึง​ยืน​หยัด​ต่อ​สู้​ศัตรู​ของ​ตน​ไม่​ได้ ได้​หัน​หลัง​หนี​ศัตรู เพราะ​พวก​เขา​กลาย​เป็น​สิ่ง​ที่​ต้อง​ทำลาย​ถวาย เรา​จะ​ไม่​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​อีก​ต่อ​ไป เว้น​แต่​เจ้า​จะ​ทำลาย​สิ่ง​ที่​ต้อง​ทำลาย​ถวาย​เหล่า​นั้น​เสีย​จาก​ท่าม​กลาง​พวก​เจ้า
ยชว. 7:13 จง​ลุก​ขึ้น​ชำระ​ประ​ชา​ชน​ให้​บริ​สุทธิ์​และ​กล่าว​ว่า ‘จง​ชำระ​ตัว​เสีย เพื่อ​วัน​พรุ่ง​นี้ เพราะ​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​อิส​รา​เอล​กล่าว​เช่น​นี้​ว่า “โอ อิส​รา​เอล​เอ๋ย มี​สิ่ง​ที่​ต้อง​ทำลาย​ถวาย​อยู่​ท่าม​กลาง​พวก​เจ้า เจ้า​จะ​ยืน​หยัด​ต่อ​สู้​ศัตรู​ไม่​ได้ จน​กว่า​เจ้า​จะ​นำ​สิ่ง​ที่​ต้อง​ทำลาย​ถวาย​นั้น ออก​เสีย​จาก​หมู่​พวก​เจ้า”
ยชว. 7:14 พอ​รุ่ง​เช้า​พวก​ท่าน​จง​เข้า​มา​ที​ละ​เผ่า เผ่า​ใด​ที่​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​จับ​ไว้​ก็​ต้อง​เข้า​มา​ที​ละ​ตระ​กูล ตระ​กูล​ใด​ที่​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​จับ​ไว้​ก็​ให้​เข้า​มา​ที​ละ​ครอบ​ครัว ครอบ​ครัว​ใด​ที่​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​จับ​ไว้​ก็​ให้​เข้า​มา​ที​ละ​คน
ยชว. 7:15 ใคร​ถูก​จับ​ว่า​มี​สิ่ง​ที่​ต้อง​ทำลาย​ถวาย ก็​ต้อง​ถูก​เผา​เสีย​ด้วย​ไฟ ทั้ง​ตัว​เขา​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​เขา เพราะ​เขา​ได้​ละเมิด​พันธ​สัญ​ญา​ของ​พระ​ยาห์​เวห์ และ​เพราะ​เขา​ได้​ทำ​สิ่ง​ที่​น่า​อาย​ใน​อิส​รา​เอล’ ”

ยชว. 8:1 พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​กับ​โย​ชู​วา​ว่า “อย่า​กลัว​หรือ​ตก​ใจ​เลย จง​นำ​ทหาร​ทั้ง​หมด​ไป​กับ​เจ้า ลุกขึ้น​ไป​ยัง​เมือง​อัย​เถิด นี่​แน่ะ เรา​ได้​มอบกษัตริย์​แห่ง​อัย​ไว้​ใน​มือ​เจ้า​แล้ว พร้อม​ทั้ง​ประชา​ชน​ของ​เขา เมือง​ของ​เขา​และ​แผ่น​ดิน​ของ​เขา​ด้วย
ยชว. 8:2 เจ้า​จง​ทำ​ต่อ​เมือง​อัย​และ​กษัตริย์​ของ​เมือง​นั้น​เช่น​เดียว​กับ​ที่​เจ้า​ทำ​ต่อ​เมือง​เย​รี​โค​และ​กษัตริย์​ของ​เมือง​นั้น แต่​ข้าว​ของ​และ​สัตว์​เลี้ยง​ที่​ริบ​มา​นั้น​ตก​เป็น​ของ​เจ้า​ได้ จง​ตั้ง​กอง​ซุ่ม​ไว้​ที่​ข้าง​หลัง​เมือง”
ยชว. 8:3 โย​ชู​วา​จึงลุก​ขึ้น​พร้อม​กับ​ทหาร​ไป​ยัง​เมือง​อัย และ​โย​ชู​วา​ได้​คัด​นัก​รบ​กล้า​หาญ 30,000 คน ให้​ยก​ไป​ใน​เวลา​กลาง​คืน
ยชว. 8:4 และ​ท่าน​บัญชา​เขา​ว่า “นี่​แน่ะ ท่าน​จง​ซุ่ม​อยู่​ข้าง​หลัง​เมือง อย่า​ให้​ห่าง​ไกล​จาก​เมือง​นัก และ​ให้​เตรียม​ตัว​ไว้​พร้อม​ทุก​คน
ยชว. 8:5 ส่วน​ข้าพ​เจ้า​และ​ประ​ชา​ชน​ทั้ง​หมด​ที่​อยู่​กับ​ข้าพ​เจ้า​จะ​เข้า​ไป​ถึง​ตัว​เมือง และ​เมื่อ​พวก​เขา​ออก​มา​ต่อ​สู้​เรา​อย่าง​คราว​ก่อน เรา​ก็​จะ​ถอย​หนี​ไป​ต่อ​หน้า​เขา
ยชว. 8:6 เขา​จะ​ตาม​เรา​ออก​มา​จน​กระ​ทั่ง​เรา​จะ​ลวง​เขา​ให้​ออก​ห่าง​จาก​ตัว​เมือง เพราะ​เขา​จะ​พูด​ว่า ‘พวก​เขา​กำ​ลัง​หนี​จาก​เรา​อย่าง​คราว​ก่อน’ และ​เรา​ก็​จะ​หนี​ไป​ต่อ​หน้า​เขา
ยชว. 8:7 แล้ว​พวก​ท่าน​จง​ลุก​จาก​ที่​ซุ่ม​เข้า​ยึด​เมือง​นั้น​ไว้ เพราะ​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​พวก​ท่าน​จะ​ทรง​มอบ​เมือง​นั้น​ไว้​ใน​มือ​ท่าน
ยชว. 8:8 และ​เมื่อ​พวก​ท่าน​เข้า​ยึด​เมือง​ได้​แล้ว ท่าน​จง​จุด​ไฟ​เผา​เมือง​เสีย จงทำ​ตาม​ที่​พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​สั่ง ดู​สิ ข้าพ​เจ้า​ได้​บัญชา​ท่าน​ไว้​แล้ว”

ยชว. 9:3 แต่​เมื่อ​ชาว​กิเบ​โอน​ได้​ยิน​ถึง​สิ่ง​ซึ่ง​โยชูวา​ทำ​ต่อ​เมือง​เย​รี​โค​และ​เมือง​อัย
ยชว. 9:4 พวก​เขา​จึง​ทำ​การ​โดย​ใช้​กล​อุบาย คือ​ออก​ไป​และ​ทำ​เป็น​ผู้​สื่อ​สาร เอา​กระ​สอบ​ขาดๆ บรร​ทุก​บน​ลา​ของ​เขา กับ​ถุง​หนัง​บรรจุ​เหล้า​องุ่น​ที่​เก่า​ขาด​และ​มี​รอย​ปะ
ยชว. 9:5 สวม​รอง​เท้า​เก่า​ปุปะ และ​สวม​เสื้อ​ผ้า​เก่า ส่วน​ขนม​ปัง​ทั้ง​หมด​ที่​เป็น​เสบียง​อา​หาร​ก็​แห้ง​มี​รา​ขึ้น
ยชว. 9:6 เขา​เดิน​ทาง​มา​หา​โย​ชู​วา​ที่​ค่าย ณ เมือง​กิล​กาล กล่าว​แก่​ท่าน​และ​คน​อิส​รา​เอล​ว่า “พวก​เรา​มา​จาก​ประ​เทศ​ที่​ห่าง​ไกล ขอ​ทำ​พันธ​สัญ​ญา​กับ​เรา​เถิด”
ยชว. 9:7 แต่​คน​อิส​รา​เอล​กล่าว​แก่​คน​ฮีไวต์​เหล่า​นั้น​ว่า “บางที​เจ้า​อาจ​จะ​อาศัย​อยู่​ท่าม​กลาง​พวก​เรา เรา​จะ​ทำ​พันธ​สัญ​ญา​กับ​เจ้า​ได้​อย่าง​ไร?”
ยชว. 9:8 เขา​กล่าว​แก่​โย​ชู​วา​ว่า “พวก​เรา​เป็น​ผู้​รับ​ใช้​ของ​ท่าน” และ​โย​ชู​วา​กล่าว​แก่​เขา​ว่า “พวก​เจ้า​เป็น​ใคร​กัน​และ​มา​จาก​ที่​ไหน?”
ยชว. 9:9 เขา​ตอบ​ท่าน​ว่า “ผู้​รับ​ใช้​ของ​ท่าน​มา​จาก​ประ​เทศ​ที่​ไกล​มาก เนื่อง​ด้วย​พระ​นาม​แห่ง​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​ท่าน เรา​ได้​ทราบ​ถึง​กิตติ​ศัพท์​ของ​พระ​องค์​และ​พระ​ราช​กิจ​ทั้ง​สิ้น​ที่​พระ​องค์​ทรง​ทำ​ใน​อียิปต์
ยชว. 9:10 และ​ทุก​สิ่ง​ที่​พระ​องค์​ทรง​ทำ​ต่อ​กษัตริย์​คน​อา​โม​ไรต์​ทั้ง​สอง​พระ​องค์​ผู้​อยู่​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่​น้ำ​จอร์​แดน คือ​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​เฮช​โบน และ​โอก​กษัตริย์​แห่ง​บา​ชาน​ผู้​อยู่​ที่​อัช​ทา​โรท
ยชว. 9:11 ด้วย​เหตุ​นี้ พวก​ผู้ใหญ่ และ​ผู้​คน​ทั้ง​สิ้น​ใน​ดิน​แดน​ของ​เรา จึง​กล่าว​แก่​เรา​ว่า ‘จง​เอา​เสบียง​สำ​หรับ​เดิน​ทาง​ไป​หา​พวก​เขา เรียน​เขา​ว่า “พวก​เรา​เป็น​ผู้​รับ​ใช้​ของ​ท่าน ขอ​ทำ​พันธ​สัญ​ญา​กับ​เรา​เถิด” ’
ยชว. 9:12 ขนม​ปัง​ของ​เรา​นี้​ใน​วัน​ที่​เรา​ออก​มา​หา​พวก​ท่าน เรา​เอา​ออก​จาก​บ้าน​เมื่อ​ยัง​ร้อนๆ อยู่​เพื่อ​ใช้​เป็น​อา​หาร​รับ​ประ​ทาน​ตาม​ทาง แต่​บัด​นี้ ดู​สิ แห้ง​และ​รา​ขึ้น​แล้ว
ยชว. 9:13 ถุง​นี้​เมื่อ​เรา​เติม​เหล้า​องุ่น​ก็​ยัง​ใหม่​อยู่ แต่​นี่​แน่ะ มัน​ขาด​แล้ว เสื้อ​ผ้า​และ​รอง​เท้า​ของ​เรา​ก็​เก่า เพราะ​หน​ทาง​ไกล​มาก”
ยชว. 9:14 คน​เหล่า​นั้น​ก็​รับ​เสบียง​ของ​เขา​มา แต่​ไม่​ได้​ทูล​ขอ​การ​แนะ​นำ​จาก​พระ​ยาห์​เวห์
ยชว. 9:15 และ​โย​ชู​วา​ก็​ทำ​สัญ​ญา​สัน​ติ​ภาพ​กับ​พวก​เขา และ​ทำ​พันธ​สัญ​ญา​กับ​เขา​ให้​ไว้​ชีวิต​พวก​เขา และ​พวก​ผู้นำ​ของ​ชุม​นุม​ชน​ก็​สา​บาน​ต่อ​เขา

ยชว. 10:6 ชาว​เมือง​กิ​เบ​โอน​จึง​ใช้​คน​ไป​หา​โย​ชู​วา​ที่​ค่าย​ใน​กิล​กาล กล่าว​ว่า “ขอ​ท่าน​อย่า​ได้​ปล่อย​มือ​จาก​ผู้​รับ​ใช้​ของ​ท่าน​เลย ขอ​เร่ง​ขึ้น​มา​ช่วย​พวก​เรา​ให้​รอด​และ​ช่วย​เหลือ​เรา เพราะ​ว่า​บรรดา​กษัตริย์​ของ​คน​อา​โม​ไรต์ ซึ่ง​อยู่​ใน​แดน​เทือก​เขา ได้รวม​กำ​ลัง​กัน​ต่อ​สู้​เรา”
ยชว. 10:7 โย​ชู​วา​จึง​ขึ้น​ไป​จาก​กิล​กาล ทั้ง​ท่าน​และ​พวก​ทหาร​และ​นักรบ​กล้า​หาญ​ทุก​คน
ยชว. 10:8 พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​กับ​โย​ชู​วา​ว่า “อย่า​กลัว​เขา​เลย​เพราะ​เรา​ได้​มอบ​เขา​ไว้​ใน​มือ​เจ้า​แล้ว จะ​ไม่​มี​ใคร​ใน​พวก​เขา​สัก​คน​เดียว​ที่​จะ​ยืน​หยัด​ต่อ​สู้​เจ้า​ได้”
ยชว. 10:9 โย​ชู​วา​จึง​ยก​เข้า​โจม​ตี​พวก​นั้น​ทันที โดย​เดิน​ทาง​ตลอด​คืน​จาก​กิล​กาล
ยชว. 10:10 พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​ทำ​ให้​พวก​เขา​สะดุ้งแตก​ตื่น​ต่อ​หน้า​อิส​รา​เอล​ซึ่ง​ได้​ฆ่า​พวก​เขา​เสีย​มาก​มาย​ที่​กิเบ​โอน และ​ไล่​ติด​ตาม​พวก​เขา​ไป​ตาม​ทาง​ที่​ขึ้น​ไป​ถึง​เบธ​โฮ​โรน และ​ตาม​ฆ่า​พวก​เขา​ไป​จน​ถึง​เมือง​อา​เซ​คาห์ และ​เมือง​มัก​เค​ดาห์
ยชว. 10:11 ขณะ​เมื่อ​พวก​เขา​หนี​ไป​ข้าง​หน้า​อิส​รา​เอล ไป​ตาม​ทาง​เบธ​โฮ​โรน​นั้น พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​โยน​หิน​ใหญ่ๆ ลง​มา​จาก​ฟ้า ตลอด​ถึง​เมือง​อา​เซ​คาห์ เขา​ทั้ง​หลาย​ก็​ตาย ผู้​ที่​ตาย​ด้วย​ลูกเห็บ​นั้น​ก็​มาก​กว่า​ผู้​ที่​ประ​ชา​ชน​อิส​รา​เอล​ฆ่า​เสีย​ด้วย​ดาบ
ยชว. 10:12 แล้ว​โย​ชู​วา​ก็​ทูล​พระ​ยาห์​เวห์​ใน​วัน​ที่​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​มอบ​คน​อา​โม​ไรต์​แก่​ประ​ชา​ชน​อิส​รา​เอล​นั้น และ​ท่าน​ได้​กล่าว​ต่อ​หน้า​อิส​รา​เอล​ว่า “ดวง​อา​ทิตย์​เอ๋ย จง​หยุด​นิ่ง​ตรง​เมือง​กิ​เบ​โอน และ​ดวง​จันทร์​เอ๋ย ตรง​หุบ​เขา​อัย​ยา​โลน
ยชว. 10:13 ดวง​อา​ทิตย์​ก็​หยุด​นิ่ง และ​ดวง​จันทร์​ก็​นิ่ง​อยู่ จน​ชน​ชาติ​นี้​ได้​แก้​แค้น​ศัตรู​ของ​เขา​เสร็จ เรื่อง​นี้​มี​จารึก​ไว้​ใน​หนัง​สือ​ยา​ชาร์​ไม่​ใช่​หรือ? ดวง​อา​ทิตย์​ก็​หยุด​นิ่ง​อยู่​กลาง​ท้อง​ฟ้า ไม่​ได้​รีบ​ตก​ไป​ตาม​เวลา​ประ​มาณ​หนึ่ง​วัน​เต็ม
ยชว. 10:14 ทั้ง​ใน​สมัย​ก่อน​หรือ​ใน​สมัย​ต่อ​มา ไม่​มี​วัน​อย่าง​นั้น​อีก​แล้ว​ที่​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​สดับ​ฟัง​เสียง​ของ​มนุษย์ เพราะ​ว่า​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​ต่อสู้​เพื่อ​อิส​รา​เอล




วันพุธที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

สรร​เสริญ​การ​ช่วย​กู้​จาก​การ​กด​ขี่ อสย. 25

 อสย. 25:1 ข้า​แต่​พระ​ยาห์​เวห์ พระ​องค์​ทรงเป็น​พระ​เจ้า​ของ​ข้า​พระ​องค์ ข้า​พระ​องค์​จะ​ยก​ย่อง​พระ​องค์ และ​สรร​เสริญ​พระ​นาม​ของ​พระ​องค์ เพราะ​พระ​องค์​ได้​ทรง​ทำ​การ​อัศ​จรรย์ ตาม​แผน​งาน​อัน​ซื่อ​สัตย์​และ​แน่​นอน​ที่​มี​ไว้​นาน​แล้ว

อสย. 25:2 เพราะ​พระ​องค์​ทรง​ทำ​ให้​เมือง​กลาย​เป็น​กอง​ขยะ ทำ​ให้​เมือง​มี​ป้อม​เป็น​ที่​ปรัก​หัก​พัง วัง​ของ​คน​ต่าง​ด้าว​ไม่​เป็น​เมือง​อีกต่อ​ไป และ​จะ​ไม่​สร้าง​ขึ้น​ใหม่​อีก​เลย

อสย. 25:3 เพราะ​ฉะนั้น ประ​ชา​ชน​ที่​แข็ง​แรง​จะ​ถวาย​พระเกียรติ​แด่​พระ​องค์ เมือง​ของ​บรรดา​ประ​ชา​ชาติ​ที่​ทา​รุณ​จะ​เกรงกลัว​พระ​องค์

อสย. 25:4 เพราะ​พระ​องค์​ทรง​เป็น​ที่​คุ้ม​ภัย​สำ​หรับ​คน​ยาก​จน เป็น​ที่​คุ้ม​ภัย​สำ​หรับ​คน​ขัด​สน​เมื่อ​เขา​ทุกข์​ใจ เป็น​ที่​กำ​บัง​จาก​พายุ​และ​เป็น​ร่ม​กัน​ความ​ร้อน เพราะ​การ​ทำ​ร้าย​ของ​คน​ทา​รุณ​ก็​เหมือน​พายุ​ซัด​กำ​แพง

อสย. 25:5 ​​เหมือน​ความ​ร้อน​ใน​ที่​แห้ง​แล้ง พระ​องค์​ทรง​ระ​งับ​เสียง​ของ​คน​ต่าง​ด้าว ร่ม​เมฆ​ระ​งับ​ความ​ร้อน​อย่าง​ไร เสียง​เพลง​ของ​ผู้​ทา​รุณ​ก็​เงียบ​ไป​อย่าง​นั้น

อสย. 25:6 บน​ภูเขา​นี้ พระ​ยาห์​เวห์​จอม​ทัพ​จะ​ทรง​จัด​เลี้ยง​ชน​ทุก​ชาติ คือ​งาน​เลี้ยง​ด้วย​ของ​อ้วน​พี และ​ด้วย​เหล้า​องุ่น​ที่ตก​ตะ​กอน​แล้ว ด้วย​ของ​อ้วน​พี​มี​ไข​กระ​ดูก และ​ด้วย​เหล้า​องุ่น​ตก​ตะ​กอน​ที่​กรอง​แล้ว

อสย. 25:7 และบน​ภูเขา​นี้ พระ​องค์​จะ​ทรง​ทำ​ลาย ผ้า​ที่​คลุม​อยู่​บน​ชน​ชาติ​ทั้ง​หมด และ​ผ้า​คลุม​หน้า​ที่​คลุม​ประ​ชา​ชาติ​ทั้ง​หมด

อสย. 25:8 ​​พระ​องค์​จะ​ทรง​กลืน​ความ​ตาย​เสีย​เป็น​นิตย์ แล้ว​พระ​ยาห์​เวห์ องค์​เจ้านาย​จะ​ทรง​เช็ด​น้ำ​ตา​จาก​ทุก​ใบ​หน้า และ​จะ​ทรง​เอา​การ​ลบ​หลู่​แห่ง​ชน​ชาติ​ของ​พระ​องค์​ไป​จาก​ทั้ง​แผ่น​ดิน​โลก เพราะ​พระ​ยาห์​เวห์​ได้​ตรัส​แล้ว 

อสย. 25:9 และใน​วัน​นั้น เขา​จะ​กล่าว​กัน​ว่า “ดูสิ นี่คือ​พระ​เจ้า​ของ​เรา เรา​รอ​คอย​พระ​องค์ เพื่อ​พระ​องค์​จะ​ทรง​ช่วย​เรา​ให้​รอด นี่​คือ​พระ​ยาห์​เวห์ เรา​รอ​คอย​พระ​องค์ ให้​เรา​ยินดี​และ​เปรม​ปรีดิ์​ใน​ความ​รอด​จาก​พระ​องค์”

อสย. 25:10 เพราะ​พระ​หัตถ์​ของ​พระ​ยาห์​เวห์​จะ​คุ้ม​ครอง​เหนือ​ภู​เขา​นี้ ส่วน​โม​อับจะ​ถูก​เหยียบ​ลง​ใน​ที่​ของ​เขา เหมือน​การ​เหยียบ​ฟาง​ลง​ใน​หลุม​มูล​สัตว์

อสย. 25:11 และ​ถึง​เขา​จะ​กาง​มือ​ของ​เขา​ออก​ท่าม​กลาง​หลุม​นั้น เหมือน​คน​ว่าย​น้ำ​กาง​มือ​ของ​เขา​ออก​ว่ายน้ำ ความ​หยิ่ง​ของ​เขา​จะ​ถูก​ลด​ต่ำ​ลง​พร้อม​กับ​มือ​ที่​เจ้า​เล่ห์

อสย. 25:12 กำ​แพง​สูง​ที่​เป็น​ปรา​การ​ของ​ท่าน​จะ​ถูก​ทำ​ให้​ต่ำ​ลง ถูก​ลด​ต่ำ​ลง​ถึง​พื้น​ดิน​แม้​กระ​ทั่ง​ถึง​ผง​คลี


วันพุธที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

นางรูธ กับฤดูกาลเก็บเกี่ยว

นรธ. 2:1 ฝ่าย​นา​โอ​มี​นั้น​มี​ญาติ​ข้าง​สามี​คน​หนึ่ง​เป็น​คน​มี​ชื่อ​เสียง​และ​มั่ง​มี ตระ​กูล​เดียว​กับ​เอ​ลี​เม​เลค ชื่อ​โบ​อาส

นรธ. 2:2 และ​รูธ​ชาว​โม​อับ​พูด​กับ​นา​โอ​มี​ว่า “ขอ​ให้​ลูก​ไป​ที่​ทุ่ง​นา​เพื่อ​เก็บ​รวง​ข้าว​ตก ตาม​แต่​ใคร​จะ​มี​ใจ​กรุ​ณา” นา​โอ​มี​ตอบ​นาง​ว่า “ลูก​เอ๋ย จง​ไป​เถิด”

นรธ. 2:3 เธอ​ก็​ออก​เดิน​ตาม​หลัง​คน​เกี่ยว​เพื่อ​คอย​เก็บ​ข้าว​ตก เผอิญ​เข้า​ไป​ใน​นา​ของ​โบ​อาส ซึ่ง​เป็น​คน​ตระ​กูล​เดียว​กับเอ​ลี​เม​เลค

นรธ. 2:4 ใน​เวลา​นั้น​เอง โบ​อาส​มา​จาก​เบธ​เล​เฮม พูดกับ​พวก​คน​เกี่ยว​ข้าว​ว่า “ขอ​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​อยู่​ด้วย​กับ​พวก​ท่าน​เถิด” พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ขอ​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​อวย​พร​ท่าน​เถิด”

นรธ. 2:5 โบ​อาส​จึง​ถาม​คน​ใช้​ผู้​คอย​ควบ​คุม​คน​เกี่ยว​ข้าว​นั้น​ว่า “หญิง​สาว​คน​นี้​เป็นคน​ของ​ใคร?”

นรธ. 2:6 คน​ใช้​ซึ่ง​เป็น​ผู้​ควบ​คุม​คน​เกี่ยว​ข้าว​จึง​ตอบ​ว่า “เธอ​เป็น​หญิง​ชาว​โม​อับ กลับ​มา​จาก​ดิน​แดน​โม​อับ​พร้อม​กับ​นา​โอ​มี

นรธ. 2:7 นาง​พูด​ว่า ‘ขอ​ให้​ดิฉัน​เก็บ​และ​รวบ​รวม​ข้าว​ที่​ตก​จาก​ฟ่อน​ข้าว​ตามหลัง​พวก​คน​เกี่ยว​ข้าว​เถอะค่ะ’ นาง​ก็​มา​เก็บ​ข้าว​ตก​ตั้ง​แต่​เช้า​จน​ถึง​เวลา​นี้ เพิ่ง​ได้​พัก​หน่อย​ที่​บ้าน”

นรธ. 2:8 แล้ว​โบ​อาส​จึง​พูด​กับ​รูธ​ว่า “ลูก​เอ๋ย ขอ​ฟัง​หน่อย อย่า​ไป​เก็บ​ข้าว​ตก​ที่​นา​อื่น หรือ​ทิ้ง​นา​นี้​ไป จง​อยู่ใกล้ๆ พวก​สาว​ใช้​ของ​ฉัน

นรธ. 2:9 ให้​ดู​ทุ่ง​นา​ที่​พวก​เขา​กำลัง​เก็บ​เกี่ยว​กัน​อยู่ แล้ว​ก็​จงติด​ตาม​เขา​ไป ฉัน​ได้​สั่งพวก​หนุ่มๆ ไม่​ให้​แตะ​ต้อง​ตัว​เจ้า เมื่อ​เจ้า​กระ​หาย​น้ำ​ก็​ให้ไป​ที่​หม้อ​น้ำ ดื่ม​น้ำ​ซึ่ง​คน​หนุ่มๆ ตัก​ไว้”

นรธ. 2:10 รูธ​ก็​ก้ม​ตัว​ลง​ซบ​หน้า​ลง​ถึง​ดิน​และ​พูด​ว่า “ทำไม​ดิฉัน​จึง​ได้​รับ​ความ​โปรด​ปราน​จาก​ท่าน? ที่​ท่าน​เอา​ใจ​ใส่​ดิฉัน ทั้งๆ ที่​ดิฉัน​เป็น​เพียง​คน​ต่าง​ด้าว”

นรธ. 2:11 แต่​โบ​อาส​ตอบ​นาง​ว่า “ทุก​อย่าง​ที่​เจ้า​ได้​ปฏิ​บัติต่อแม่​สามี​ของ​เจ้า ตั้ง​แต่​สามี​ของ​เจ้า​สิ้น​ชีวิต​แล้ว​นั้น มี​คน​มา​เล่า​ให้​ฉัน​ฟัง​หมด​แล้ว เจ้า​ยอม​จาก​บิดา​มารดา​และ​บ้าน​เกิด​เมือง​นอน​ของ​เจ้า มา​อยู่​กับ​ชน​ชาติ​ที่​เจ้า​ไม่​รู้​จัก​มา​ก่อน

นรธ. 2:12 ขอ​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​ตอบ​แทน​การ​กระ​ทำ​ของเจ้า และ​ขอ​ให้​พระ​ยาห์​เวห์​พระ​เจ้า​ของ​ชน​ชาติ​อิส​รา​เอล ซึ่ง​เจ้า​เข้า​มา​พึ่ง​พระ​บาร​มี​ของ​พระ​องค์​นั้น ประ​ทาน​บำ​เหน็จ​บริ​บูรณ์​แก่​เจ้า

นรธ. 2:13 รูธ​จึง​ตอบ​ว่า “ดิฉัน​ได้​รับ​ความ​โปรด​ปราน​จาก​เจ้า​นาย​ของ​ดิฉัน​แล้ว เพราะ​ท่าน​ได้​ปลอบ​ใจ​ดิฉัน และ​พูด​คำ​ที่​เมต​ตา​ต่อ​สาว​ใช้​ของ​ท่าน ทั้งๆ ที่​ดิฉัน​เอง​ก็​ไม่​ได้​เป็น​สาว​ใช้​คน​หนึ่ง​ของ​ท่าน”

นรธ. 2:14 พอ​ถึง​เวลารับ​ประ​ทาน​อาหาร โบ​อาส​ก็​บอก​นาง​ว่า “มา​นี่​เถอะ มา​รับ​ประ​ทาน​ขนม​ปัง​บ้าง และ​เอา​ขนม​ปัง​มา​จิ้มน้ำ​ส้ม​เถิด” นาง​จึง​นั่ง​ลง​ข้างๆ พวก​คน​เกี่ยว​ข้าว โบ​อาส​ส่ง​ข้าว​คั่ว​ให้ และ​นาง​ก็​รับ​ประ​ทาน​จน​อิ่ม และ​ยัง​มี​เหลือ​บ้าง

นรธ. 2:15 เมื่อ​นาง​ลุก​ขึ้น​ไป​เก็บ​ข้าว​ตก โบ​อาส​ก็​สั่ง​พวก​ชาย​หนุ่ม​ของ​ท่าน​ว่า “จง​ให้​นาง​เก็บ​ข้าว​ตก​ระหว่าง​ฟ่อน​ข้าว​เถอะ อย่า​ได้​ตำ​หนิ​นาง​เลย

นรธ. 2:16 จง​พยา​ยาม​ดึง​ข้าว​ออก​จาก​ฟ่อน​ทิ้ง​ไว้​ให้​นาง​เก็บ​บ้าง อย่า​ว่า​นาง​เลย”

นรธ. 2:17 นาง​ก็​เที่ยว​เก็บ​ข้าว​ที่​ตก​ใน​นา​จน​ถึง​เวลา​เย็น แล้ว​ก็​ฟาด​ข้าว​ที่​เก็บ​มา​ได้​นั้น ได้​ข้าว​บาร์​เลย์ประ​มาณ 10 กิโล​กรัม

นรธ. 2:18 นาง​ยก​ข้าว​นั้น​ขึ้น​และ​เข้า​ไป​ใน​เมือง แม่​สามี​เห็น​ข้าว​ที่​นาง​ได้​เก็บ​มา​นั้น และ​นาง​เอา​อาหาร​ที่​เหลือ​เมื่อ​นาง​รับ​ประ​ทาน​อิ่ม​แล้ว​นั้น​ให้แม่​สามี​ด้วย

นรธ. 2:19 แม่​สามี​จึง​กล่าว​แก่​นาง​ว่า “วัน​นี้​เจ้า​ไป​เก็บ​ข้าว​ตก​ที่​ไหน​มา? เจ้า​ไป​ทำ​งาน​ที่​ไหน? ขอ​ให้​ชาย​ที่​เอาใจ​ใส่​เจ้า​ได้​รับ​พระ​พร​เถิด” นาง​จึง​บอก​แก่​แม่​สามี​ว่า นาง​ไป​ทำ​งาน​กับ​ใคร นาง​ว่า “ชาย​เจ้า​ของ​นา​ที่​ลูก​ไป​ทำ​งาน​วันนี้​ชื่อ​โบ​อาส

นรธ. 2:20 นา​โอ​มี​จึง​พูด​กับ​บุตร​สะใภ้​ว่า “ขอ​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​อวย​พร​เขา​เถิด ความ​รัก​มั่น​คง​ของ​พระ​เจ้า​ไม่​ขาด​จากผู้​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​หรือ​ผู้​ที่​สิ้น​ชีวิต​ไป​แล้ว” นา​โอ​มี​กล่าว​แก่​นาง​ด้วย​ว่า “ชาย​คน​นั้น​เป็น​ญาติ​ของ​เรา เขา​เป็น​ญาติ​สนิท​คน​หนึ่ง​ของ​เรา”

นรธ. 2:21 รูธ​ชาว​โม​อับ​กล่าว​ว่า “นอก​จาก​นั้น​เขา​ยัง​พูด​กับ​ลูก​ว่า ‘เจ้า​จง​ตาม​พวก​คน​งาน​ของ​ฉัน​ไป​ใกล้ๆ จน​กว่า​พวก​เขา​จะ​เกี่ยว​ข้าว​ของ​ฉัน​เสร็จ​ทั้งหมด’

นรธ. 2:22 นา​โอ​มี​พูด​กับ​รูธ​บุตร​สะใภ้​ว่า ดี​แล้ว ลูก​เอ๋ย ที่​เจ้า​จะ​ไป​ทำ​งาน​กับ​พวก​สาว​ใช้​ของ​เขา เกรง​ว่า​ถ้า​เจ้า​ไป​ใน​นา​อื่น​จะ​ถูก​เขา​รังแก

นรธ. 2:23 ดัง​นั้น​นาง​จึง​อยู่​ใกล้ๆ พวก​สาว​ใช้​ของ​โบ​อาส เพื่อ​เก็บ​ข้าว​ตกจนสิ้น​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว​บาร์​เลย์​และ​ข้าว​สาลี และนาง​อยู่​กับ​แม่​สามี